Wandelgangen

M sprak me aan op de gang, een van de slimme jongens van wet- en regelgeving. Hij had gehoord dat ik deputy mayor was geweest, klopte dat? Ja, dat klopt. En hoe zat het in Nederland met de invloed van de politiek partijen op de gang van zaken? Ik vertelde hem of de invloed en de beperkingen die politieke partijen hebben in Nederland, noemde maar weer eens het verschil tussen onze parttime lokale en provinciale volksvertegenwoordigers, als schril contrast met de full time functie die het hier is, met eeuwig pensioenrecht. Ik heb dat vaker verteld, en men ziet daar de voor en nadelen van in. M. was hevig gexefnteresseerd, stelde de goede vragen en kreeg de goede antwoorden kennelijk. Of ik dat ook een keer voor al zijn collega’s wilde herhalen? Ja, dat wil ik wel, daar ben ik hier voor. Hij zou het regelen met Dr E. de DRTL hier. Hij bedankte me hartelijk voor mijn tijd. Hij ging terug naar de workshop waar hij en zijn collega’s zeer betrokken en actief mee bezig waren: hoe betrek je de burger bij beleidsvorming? De PC’s zagen er nog niet veel in, maar na deze workshop weet een aantal van hen hoeveel kwaliteit er hier voor ons werkt. Dit zijn vruchtbare dagen voor de lokale politiek heb ik het idee. Als we nu ook nog de deadline voor de begrotingen halen, is iedereen blij.

Paleizen

Images Zoals u  weet had de plaatselijke dictator die hier een tijdje de baas is geweest geen gebrek aan riante onderkomens. Overal paleizen en villa's. In Bagdad werd het belangrijkste regeringspaleis The Castle genoemd. Staat nu midden in de Green Zone, zoals u weet uit de film met die naam. Maar ook verder op in stad en land zijn voormalige onderkomen van dit heerschap en zijn familie te vinden. Vaak stonden ze leeg, maar nu zijn ze allemaal wel zo ’n beetje in gebruik genomen denk ik, als ze niet zijn afgebroken. Vaak door de nieuwkomers. Soms zijn er nog  restanten op het terrein. Op één compound heb je the zookeepers house. Dat was dus de woning van de oppasser van de dieren, die de oude bewoner, een van de zonen  van, verzamelde. In een andere compound staat een voormalige sjieke nachtclub. In het noorden, waar mijn nieuwe werkgever pas zit, heeft men ook een voormalig paleis van de heer S in gebruik genomen. En mijn kantoor? Ja, je moet er niet te lang over nadenken, maar dit huis was een voormalige villa van de neef van S. Tamelijk bekend geworden met de voornaam Ali. Dat het een villa was kun je nog merken aan het feit dat ieder kantoor hier zijn eigen badkamer heeft in plaats van een gewoon toilet. Met ligbad!

Volgens de overlevering werden de balkons ’s avonds voornamelijk gebruikt om mensen vanaf te gooien. Nu zijn het rook-balkonnetjes, net als bij ons in Nederland.

Het Huis van de Maan

ImagesCADPGIB7 Op Twitter verwees ik er al eens naar, maar nu wat uitgebreider. Mijn vertrek naar Irak heeft nogal wat publiciteit gekregen,tot aan landelijke bladen aan toe. Van het een komt het ander, heb ik de laatset 55 jaar gemerkt, en ook deze publiciteit had gevolgen.  NCRV’s  Casa Luna gaat deze zomer 8 ZomerNachten produceren, in navolging van een beproefd Zweeds concept. Het wordt uiteraard een nachtprogramma, maar verder is het ook hier de bedoeling dat het programma geen andere presentator heeft dan de genodigde. Dus geen vraag en antwoord, geen interviewer en gexefnterviewde, gewoon een mens en anderhalf uur radio. Ik werd  gebeld of ik een van die uitzendingen  voor mijn rekening wil nemen (als enige ON-er). Te leuk om niet te doen, dus het ziet er naar uit dat het gaat gebeuren. Nu bedenken hoe die anderhalf uur er uit gaat horen. Er is hier voortdurend geluid, dus dat moet te doen zijn. Op deze pagina kunt u de vorderingen zien en komt binnenkort ook een filmpje van de producente. Joga Brouwers die mijn aflevering onder haar hoede heeft.  Heeft ook gevaren, dus dat komt zeker goed. En wie blijkt daar tegenwoordig ook in het Huis van de Maan te werken? Colet van der Ven, die 10 jaar geleden een artikel over mij schreef in De Verdieping van Trouw. It’s a small World! Dus oplettend lezertje, als u een oplettend luisteraartje wit worden deze zomer: stay tuned.

Zaterdag

P6260056 Een redelijk koele week achter de rug, oplettend lezertje, temperaturen onder de 45 graden en noordenwind. Gisteren zelfs maar 40 graden en ook vandaag schijnt de zon niet echt zijn best te doen qua hitte. Vannacht dus geen airco aan, heerlijk rustig. Alleen de fan maalde lui zijn rondjes, voor het tropische effect. Vanmorgen ondanks de vrije dag er bijtijds uit. Uurtje work-out. De gymruimte is voorzien van een sjiek dubbel plafond, met een stuk of 30 planfondlampen, de kieren zijn dichtgekit en de airco staat te brommen. Echt koel dus als je binnenkomt. Daarna even het dak op om wat zon te genieten, tot negen uur was dat redelijk goed te doen. Helaas mijn kijkertje nog niet, maar het was al weer rustig op straat. Dan een redelijk koele douche, ook dat was een novum op deze tijd van de dag. Hedt leven is goed als de temperatuur zo laag blijft. re zijn vandaag weer drie gasten aangekomen, waaronder twee bekenden uit Kerada. Zij zullen hier vier dagen zijn om een meerdaagse workshop over wetgeving te geven, met de decentralisatie is dat nu een zaak van de provinicale politiek en dat is nieuw. (ik kom daar nog op terug in een ander logje). Een lekkere luie ochtend dus. Na de lunch, met een echt broodje Shoarma (zonder knoflooksaus, daar doen ze hier niet aan kennelijk) maar even schilderen.

Maar het mooiste vandaag was het feit dat A.een deel van mijn boodschappenlijstje had bemachtigd. Een klein kijkertje, wat wel tot 1 kilometer ver weg kon kijken volgens hem. Zelf had hij nog nooit door een kijker gekeken. En hij had twee vliegengordijnen meegenomen, een bruine van kralen en een groene van blaadjes. Ik heb ze allebei maar genomen, de prijs was het punt niet en zo kan ik nog eens afwisselen. Als het dan hel warm wordt ben ik wel blij met een groen blaadje wellicht. En eht werd ter plekke geinstalleerd, ondanks de vrije zaterdag. Daarna even gedrieën het dak op om te kijken of het kijkertje werkte en of inderdaad ook vanaf dit dak de rivier zichtbaar is. En verdraaid, wat ik altijd had aangezien voor het dak van een loods is gewoon een flink stuk water. A. ook even laten kijken door de kijker, en ook de handige installateur van het vliegengordijn, die volgens hem wel vaker door een kijker had gekeken. We vonden het allemaal prachtig. Dus sta na het eten te genieten. De volle maan staat dan ook hoog aan de hemel, de koele bries zal hopelijk weer waaien en ik kan het uitzicht nader bezien. En snel, want over een week schiet de thremometer door de 50 is de verwachting.

Nahr

Images Nahr, het Modern Standaard Arabische woord voor rivier. De h graag uitspreken, u ziet maar hoe u dat wil doen, oplettend lezertje. Basra ligt aan de River. De samenvloeiing van Eufraat en Tigris, u kent ze nog van school. De Schattl el Arab heet hij dan. (rivier is een van de weinige geografische of natuurlijke dingen die mannelijk zijn in het Arabisch). Ik zie dat we niet heel erg ver van de rivier af zijn, maar zien kon ik hem niet, dacht ik. Tot ik daar tijdens de lunch met A., onze DCOps over sprak. Volgens hem kon ik de rivier heel makkelijk zien, zonder de verrekijker die hij nog zou verzorgen (sorry Koen).

En hij ging het gelijk bewijzen ook. Dus wij met zijn drieën het dak op van het restaurant, daar was ik nog nooit geweest, en zeker niet rond het middaguur, als je schaduw hier zeer kort is. Met de dokter en de DCops hebben we het daar toch 10 minuten uit gehouden. De dokter komt uit Bagdad, dus ook hij wilde graag horen wat er te zien was. En  jawel, daar niet  ver van ons vandaan, achter een forse rij palmbomen zag ik inderdaad een grijs stukje, en dat was hem. Iran ligt hier op een paar kilometer afstand, er wordt druk heen en weer gehandeld in het geniep, en er zijn zelfs onofficiële landruilen geweest. De grond om ons heen was een aantal jaren geleden nog vrij en onbebouwd, maar is nu volgebouwd, met lage grijze huizen zonder vergunning en met flink grote gele huizen met vergunning. En die grond is heel duur, tot mijn verbazing, ik zou het er in Den Helder niet voor hoeven neerleggen. Volgens A was dat geen probleem, er zijn veel mensen financieel binnengelopen de afgelopen jaren, en die willen graag dicht bij het water zitten, zoals overal. Tussen de huizen ook daar een os. En weer een extra straatje om te begluren. Dus ik heb nog veel te zien en te ontdekken hier in de buurt. Ik houd u op de hoogte.

Schoon

Images Het is hier weliswaar een stoffige omgeving van nature, maar men doet er alles aan om het hier brandschoon te houden. Zo zijn er grasveldjes aangelegd die zeer goed worden onderhouden en zeker gezien de hitte er prima bij liggen. Er staan palmbomen van verschillende maten en er groeien struikjes, waaronder oleander. Verder is men voortdurend bezig met het plegen van onderhouds- en schoonmaakwerkzaamheden. We zijn hier gezegend met tegelvloeren in alle gebouwen, dus dat maakt lekker schoon. Zaterdags krijgt het restaurant een beurt: alle stoelen op de tafels, de vloer besprenkeld met water met dettol (ze houden erg van ontsmetten hier), er langs met de wisser en dan nog weer even napoetsen met een iets minder bijtend luchtje dat pretendeert naar bloemen te ruiken. De tegels kunnen niet glimmen, maar als ze het hadden gekund dan zouden ze het zeker doen. Ook in onze kantoren gaat het er zo aan toe. Er werken twee schoonmakers in dit gebouw, die ook voor de voorraden van de kantoren en de koffie en de thee zorgen. Af en toe komen ze langs, worden wij vriendelijk doch dringend verzocht op te zouten en dan wordt onze vloer van stof ontdaan. Ik vindt het knap, ik heb hier buiten de mieren nog geen ongedierte gezien, vooral nog geen kakkerlakken. Daar ben ik blij om, want ik vind dieren leuk, maar kakkerlakken, die heb ik zoveel gezien (tot in mijn soep aan toe), die kan ik de komende jaren nog wel missen.

Van het dak af gezien

ImagesCAKMLBKI Ik heb u al een paar keer gemeld dat we hier een dak hebben. We hebben zelfs verschillende daken, oplettend lezertje. Niet zo gek natuurlijk, we hebben eigenlijk net zo veel daken als we gebouwen hebben. Net als thuis gelukkig. Maar hier zijn de daken plat, en als je boft hebben ze een flinke muur er om heen, van ongeveer ellebooghoogte zeg maar als je staat te leunen. Een echte borstwering. De eerste avonden hier kwamen we na achten op het dak van mijn woongebouw bij elkaar om wat te drinken en te kletsen en te kijken en te luisteren. Er is altijd veel te horen en te zien. Het blaft, het tjilpt, het piept en het kwaakt, het zoemt en het gonst, het leeft.

 Tegenwoordig zitten we daar niet meer omdat het te warm is. Maar als ik op mijn vrije dag erg vroeg wakker ben ga ik erg nog wel eens zonnen in de schaduw. En regelmatig loop ik er even heen. Na het eten in de schemering, of voor het slapen gaan. Ze hebben hier geen Lange Jaap, maar ze hebben schijnwerpers in verschillende kleuren die bij een kermis horen. Regelmatig is er vuurwerk, alhoewel ik dat al een paar dagen niet meer gehoord heb.

Afgelopen dagen weer zo iets waar ik plezier aan beleef. Ergens aan de overkant was een klein vuurtje voor een huis in de berm (nou ja, berm), ik denk om vuil te verbranden. Nadat ik een rondje alle windrichtingen had gemaakt keerde ik weer terug naar de plek waar ik het vuurtje had gezien (er staan gebouwtjes en watertanks op het dak, dus je loopt wat af als je alles wilt zien), en toen zag ik daar vlak bij nog een vuur, maar nu veel wilder. Ik dacht al aan echte brand de vlammen waren een paar meter hoog. Maar aan de reacties van de mensen zag ik dat die niet de neiging hadden Gino te bellen (voor de niet Nieuwediepers, Gino is onze brandweercommandant). De honden die hier om ons heen wonen wisten wat hen te doen stond. Ze gingen er met zijn allen naar staan kijken op veilige afstand en blaften het vuur vermanend toe. Dat hielp, de vlammen doofden. En niemand had zich druk gemaakt. Behalve de honden en die rare Hollander op het dak.