Frans

Had ik nu maar beter mijn best gedaan, oplettende lezertje, vroeger op school. Dan had ik al die zwakke werkwoorden in het Frans beter onthouden en hoefde ik nu geen Franse juf te hebben, elke woensdagochtend. Nu zit ik hier, behalve twee keer in de week Arabisch, ook een keer in de week pogingen te doen het Frans te verbeteren. Valt nog niet mee. Voordeel van al die lessen: het zijn conversatielessen en ieder onderwerp is goed om een taal te leren. Dus praat ik met mijn Franse juf (in het Arabisch ben ik snel uitgepraat) over het dagelijks leven hier. Een van haar problemen: haar reserve wiel wordt steeds uit de auto gestolen, met alle beschadigingen aan de kofferbak van dien. Ze heeft van alles geprobeerd en heeft uiteindelijk besloten zo’n opvulspulletje mee te nemen, zonder rijden is te gevaarlijk. Maar zelfs die cilindertjes worden gestolen. Autowielen zijn hier duur en de moeite van het stelen waard. Auto’s zijn eigenlijk oo niet te betalen, duurder dan bij ons vanwege de belastingen, en mensen verdienen hier veel minder. Toch rijden veel mensen auto, alles op krediet, net als de vriezer en de televisie.

Mijn Frans is dan weer wel goed genoeg om alle artikelen op het internet tot mij te nemen. Tunesië haalt weer even de internationale nieuwssites en het journaal nu er af en toe een of meer doden vallen bij rellen of opstootjes. Extreme groepen Salafisten vallen alcoholverkopers aan, worden tegengehouden door veiligheidsdiensten. Dan vallen over en weer gewonden, de extremisten gebruiken zwaarden dus verschillende mensen missen nu vingers. Een imam stierf door een politiekogel en geruchten over een tweede dode gaan rond. De moskee van waaruit deze aanvallen worden geregeld, en die bij de gedode Imam hoorde, is volgens een politiewoordvoerder gevuld met wapens als messen, zwaarden en molotovcocktails.

Men heeft beloofd hardhandig op te treden, maar morgen is ook een sit-in aangekondigd. Sommige beveiligers vinden dat ze meer ruimte moeten hebben om op te treden tegen zulke agressieve groepen. Steeds meer berichten ook van en over mensen die vinden dat de revolutie tot nu toe niet geslaagd is en dat men teleurgesteld is in de vooruitgang. Nog  8 maanden tot de verkiezingen, benieuwd hoe dat gaat lopen en of die verkiezingen gehaald worden zonder erger geweld dan tot nu toe.

Werk

Werk, daar ging het vandaag over. VNGI en hun hier op gezette CILG werken samen met onder andere de Denen aan een project om jongeren aan het werk te krijgen. De werkloosheid onder jeugd is hier hoog en onder de Universitair afgestudeerden nog hoger. Men heeft zich gecommiteerd om werkbegeleidingstrajecten uit te voeren en entrepeneurschap te begeleiden en te bevorderen. Heel herkenbaar allemaal, ook in Nederland zijn die trajecten, alhoewel niet vaak voor Universitair afgestudeerden.

Het traject wordt zo belangrijk geacht dat de minister van ontwikkkeling en planning zelf aanwezig was en een bevlogen verhaal hield. Aan hem zal het niet liggen als er geen vaart achter wordt gezet. Onder de andere sprekers viel ook de vrouwelijke DG van het Ministerie van werk op. Ook zij hield een bevlogen uitleg van wat haar ministerie deed. De dag werd afgesloten door twee mannen uit  de praktijk in de buitenregio’s. Helaas spraken die beiden Tunesisch en had ik geen vertaler. Maar ze hadden er een heel lange dag voor over gehad om hun verhaal hier te doen.

 

Hoog tijd dat dit soort concrete zaken aangepakt wordt ook, hier en in al die Arabische lente landen. Want als men roept om brood en waardigheid bedoelt men gewoon: werk om voor jezelf en je gezin een behoorlijk bestaan op te kunnen bouwen.

 

The perfect storm

Veel gebieden zijn op het moment stormachtig, oplettend lezertje. In Amerika hebben ze last van een storm die de stormachtige kampanje van de presidentskandidaten doorkruist. Hopelijk gebruiken ze hun verstand en maken ze de juiste keuze, zodat rechten van minderheden gewaarborgd of verbeterd worden. Er is nog werk te doen. Een van mijn facebook vrienden is hevig verontwaardigd over het feit dat er waarnemers vanuit de VN komen om te controleren hoe de verkiezingen verlopen.

In Oekraïne hebben die waarnemers kunnen vaststellen dat er grootscheeps gefraudeerd, geïntimideerd en omgekocht is. Ook daar bazen die het personeel dreigen met ontslag als niet de juiste stem wordt uitgebracht, als in de VS.

Hier voorlopig nog geen verkiezingen en er wordt druk aan gewerkt om te zorgen dat er bij de volgende verkiezingen geen geweld, geen intimidatie en geen fraude zal plaatsvinden. Morgen hier een bijeenkomst die daar over gaat. Benieuwd wat ik zal horen en zien.

Terwijl er in ons land een nieuwe coalitie is die voor 16 miljard gaat bezuinigen. Nou ja, niet helemaal bezuinigen natuurlijk,  soms willen ze gewoon meer geld van u en mij. We zullen zien hoe het uitpakt, maar dat er iets moet gebeuren is duidelijk. En ze zijn in ieder geval door ons gekozen in eerlijke en open verkiezingen.

Sjouwen

Image

Cha, cha, cha, wat zullen we eten? Wie van mijn leeftijd is of nog ouder, weet dat deze vraag dagelijks werd beantwoord door De Groenteman! op de radio met een handig en gezond recept. Mijn groenteman ging donderdag dicht en beloofde zondagochtend opent te zijn. Helaas, het is maandag en hij is nog dicht en met hem alle groentemannen, want de groothandel of groentenmarkt is dicht op maandag. Drie keer geprobeerd of hij open was en uiteindelijk naar de supermarkt aan het andere eind van de wijk gelopen, dat is vijftien minuten als je tenminste niet verkeerd loopt, want dan is het een half uur. Maar ook in de supermarkt bijna geen groente meer. Wat zoete paprika’s en fruit dat betere dagen had gezien, voor Eid.

Voor mijn logeetjes geen sla vandaag, maar die zijn al een beetje op weg naar de winterslaap geloof ik, want vandaag hebben ze nauwelijks gegeten. Terwijl die peer toch heerlijk was, en mijn eigen schildpad een voorkeur voor fruit had.

After Eid

Vandaag even de stad in, oplettend lezertje, na drie dagen eenzame opsluiting. De straten weer vol en de winkels in het centrum weer open. En als bij ons, de uitverkoop is begonnen, Veel scholen zijn nog dicht, dus gezinnen met kinderen die op voordeeltjes jagen. De moskee die voor onrust zorgt, midden in de stad, een toppunt van rust. De problemen met laptop en smartphone uit de wereld, de twee winkels die ik daarna wilde bezoeken nog dicht.

Mijn Arabische juf is weer terug van familiebezoek, en maakte een (after) Eid maaltijd waarvan ze voor mij meenam. Dus nu heb ik twee vleesgerechten, een groentegerecht, heerlijke baklava, verse granaatappels met de blaadjes er nog aan en eigengemaakte jam van sinaasappels uit eigen tuin.

En dan zijn er nog mensen die vragen wat ik hier doe…

Stil

Drie stille dagen deze Eid, oplettend lezertje. Iedereen zit bij familie, de winkels zijn dicht en het weer is vandaag druilerig. Te druilerig om naar het concertje ergens in de open lucht te gaan dat ik half op het programma had staan. Een bedrieglijke kalmte?

Ik krijg regelmatig mails met allerlei waarschuwingen, van veiligheidsjongens dicht bij de Amerikaanse ambassade. Op straat zie ik niets, ik ben zelfs nog nooit boos aangekeken door wie ook maar. Op het net dan weer het bericht dat er gisteravond en vandaag aanvallen op alcoholverkopers zijn geweest, waarbij politie gewond raakte. Niet de eerste keer. Dit keer in een arme buitenwijk van Tunis, maar ook wel in Sidi Bouzid in het verleden. De aanvallers, daar is iedereen het over het: Salafisten. Een woordvoerder repte over een Moskee in de wijk die gebruikt werd als wapenopslagplaats, met molotovcocktails en messen. Hoe dat zo kan blijven als dit bekend is, geen idee.

 

Logeetjes

Mijn hospita gaat er een paar dagen op uit, oplettend lezertje. Ze heeft zware maanden achter de rug en wil even een frisse neus halen in het familiehuis aan de kust verderop. De zorg voor de hoogbejaarde moeder wordt even gedeeld met iemand anders en zij heeft een paar dagen da handen vrij.

 Of ik voor de schildpadden kon zorgen? Natuurlijk, dat doe ik graag. Dus werd er een krop sla gebracht, als voer voor de drie grote, en een klein bakje met de twee jonkies. Die heb ik inmiddels laten verhuizen naar een grotere bak, zodat ze rond kunnen rennen en klimmen, want dat doen schildpadden graag. U verwachtte dat miscchien niet, maar ik heb ooit eerder een pasgeboren schildpad in mijn bezit gehad. Die groeide overigens als kool en bleek dan ook een paar maanden later van het type reuzenschildpad te zijn, zoals die op de Galapagos eilanden ook wel rondsjouwen; tegenwoordig verblijft hij in Artis. Deze twee gevulde koekjes blijven echter nog aardig aan de maat, en dus vreselijk schattig. Vanmiddag ga ik ze uitlaten.