Hoeveel Midden-Oosten kun je op een dag verdragen? Na een dagje vasten smaakte het citroensap (uit een pak) en de verjaardagstaart voor een collega uitstekend. Maar het mooiste was het verse fruit dat er gisteren in de koeling lag. Daar lagen namelijk verse granaatappels, super rijp. Als u ooit een de verhalen van Duizend-en-een-nacht gelezen hebt (ik heb er ruim 600 achter de rug, volgend jaar de rest), dan weet u hoeveel die voorkomen in die verhalen en vergeleken worden met paradijselijk fruit, te vinden in de tuinen van de grote heersers. Er stond niet bij hoe ze ze aten.
Het is namelijk een raar fruitje, met ongeveer meer pit dan vruchtvlees. Doe dat maar eens beschaafd, al die vele tientallen  pitjes. Maar ik heb het nog eens nagevraagd, je moet ze niet pellen, je moet er een snee in geven en dan de pitjes in de schil uitpersen en het sap opslurpen. Ook niet iets dat een beetje beschaafd te doen is in gezelschap. Dus nu heb ik nog zo’n granaatappeltje hier op mijn kamer liggen. Die ga ik vandaag  dan maar eens op originele wijze soldaat maken. Want ze smaken heerlijk!

Nog een half uur en dan zit mijn losse dagje vasten er op. Viel het mee, ja het viel mee, maar dat glaasje sap straks zal er wel in sissen. Eén dag is dus goed te doen, maar dertig dagen, dat is zwaar weet ik uit een ander werkverleden met islamitische collega's. Sommigen zag je aan het eind echt afpeigeren. De collega's mogen wat eerder naar huis dezer dagen en leveren een lunch uur in. Gisteren vertelde men nog dat ze eigenlijk helemaal niet eerder naar huis wilden, omdat blijven werken het denken aan eten en drinken verdringt. Maar na tweeen werd het toch snel rustig. Vooral het halverwege de nacht je bed uit om te eten gaat opbreken, dus er is al iemand boven zijn bureau in slaap gevallen vanmiddag. Het einde van de Ramadan en het Idul Fitri zal ik hier helaas niet meemaken,dan zit ik in het buurland. Eens kijken of ze er daar ook een mooi feestje van maken.

Overigens, het mooi plaatje bij deze log vond ik via google, en waar denkt u stond het op het blog, met een zeer goede en uitgebreide uitleg over de Islam, inclusief over hoe je moet bidden? Whitepower. Ja je verzint het niet, maar zij kennelijk wel. Slimme jongens.

Wat we vanmorgen hoorden blijkt inderdaad een flinke plof te zijn geweest. Hoewel ik nog geen aantallen heb gehoord, is nu wel duidelijk dat er flink wat slachtoffers weer zijn, doen en gewonden. De explosie vond plaats dichtbij de Port Authority Administration. Collega's wonen daar in de buurt. Er schijnen in het explosiegebied mensen in de rij te hebben gestaan voor werk of iets dergelijks, dus hoewel niet zo druk als op de markt, waren er genoeg potentiele slachtoffers in de buurt. Autobom of IED is nog niet bekend. Dat hoort u dan via de persbureaus, wellicht. Ik heb hier nog geen enkele melding binnen zien komen via de persagentschappen, ondanks mijn google alert. Maar deze info komt rechtstreeks van het GO, en die kunnen het weten. Hoor ik meer dan leest u het hier, maar ik vrees dat mijn bron weer even is opgedroogd tot de collega's morgen weer terugkeren op het werk. De werkdag zit er hier op voor de lokale medewerkers.

Zojuist rammelde hier de balkondeur in zijn stalen sponning van weer een plof. Weer ergens richting downtown als ik het goed heb. Geen grote rookwolken te zien, maar dat was ook niet het geval bij die van zaterdag, hoorde ik van de PSD-ers. Nu maar Google alert in de gaten houden over wat het was en waar.

Behalve voor de directe slachtoffers en hun familie gaat het leven na de plof door. Gevraagd naar de daders zeggen de collega’s dat het of Al Qaeda, of Iran, of een combi is. Het is niet gericht tegen een bepaalde stroming, de meeste inwoners zijn hier Sjiieten, maar op zo’n markt loopt van alles. Gewoon ordinaire terreur dus. De autoriteiten geven nu toe dat er in ieder geval een bom was. Verder wordt er driftig gezocht. Huiszoekingen waarbij men van deur tot deur gaat en vraagt of er ook onbekenden in de wijk gesignaleerd zijn. Ik zou morgen voor een nog missende ID kaart naar de COB gaan, maar ik heb niets gehoord over vertrektijden. Ik vermoed dus dat het niet doorgaat, met als reden dat iedere keer rijden er een te veel is op het ogenblik, en we hebben nogal wat bewogen rond het weekend in verband met terugkerende collega’s. Er moeten er nog een paar komen, dus ze zullen zoeken naar een combi hoop ik.

Ondertussen gaan de voorbereidingen voor de Ramadan door. Mailtjes over ingekorte werkdagen, zonder lunchpauze, daar heb je nu immers niets aan. In de hal van ons gebouw hangt een mooie kalender die precies aangeeft wanneer wat plaatsvindt per dag, op de minuut. Dus de eerste dag begint de vasten om 3.37 uur. Om 3.47 het eerste gebed, dan nog een tijd ergens rond half twaalf voor het middag gebed. Om kwart voor zeven mag er dan weer gegeten en gedronken worden. Dus 15 uur van de dag zonder eten en drinken. Ga er maar aan staan in deze hitte. Of ik ook weet wat de bedoeling is van zo’n maandje afzien? Nu, ik heb eens horen verluiden dat het onder andere is om beter te kunnen overleven in de woestijn, wie daar zuinig doet met water heeft de meeste kansen. Ja, dat kan, maar het is toch vooral om solidair te zijn met de armen en de ziel te reinigen. Of ik ook een dagje meedoe? Natuurlijk, een dagje moet lukken. Dus oplettend lezertje, dat wordt woensdag de wekker zetten om half vier, want er moet wel wat gegeten en gedronken worden voor die tijd. Ik heb wel eens een dagje niet mogen eten en drinken voor een narcose, maar toen was het lang zo heet niet. Eens kijken of dit me ook lukt. Want solidair zijn, daar is niets mis mee.

Zojuist de update via onze veiligheidsjongens: 3 autobommen als oorzaak. neergezet, verlaten en op afstand tot ontploffing gebracht. Dat verhaal hoorde ik ook van collega's hier.

Collega S was in de straat aanwezig toen de eerste bom afging. Hij is het gebouw waar hij voor staond binnen gevlucht en hoorde van daar de tweede en derde bom afgaan.Gelukkig had hij zelf niets, maar hij heeft wel slachtoffers gezien, onder andere een volwassen zoon die daar kort tevoren nog met zijn oude moeder liep.

Aantal doden nu 65. Een collega van administratie heeft familieleden in het ziekenhuis.

http://www.google.com/hostednews/ap/article/ALeqM5hwK_CSpBxsNuVUEaDuOwmSSCiqGwD9HF7E7G0

Waren de meeste ploffen die wij de afgelopen weken meemaakten nog redelijk binnen de perken, de afgelopen zaterdag was het meer dan raak. Pas vanmorgen hoorden we ervan, omdat het buiten ons gehoor gebeurde. Op de dag dat de VS officieel de veiligheid voor dit land overdroeg aan de lokale troepen ontploften er hier in een drukke straat drie bommen (zegt een bron, oorzaak wordt nog onderzocht). De laatste tellingen vanmorgen meldden 30 doden en 120 gewonden. Collega N reed vanmorgen langs het gebied en zag hoe men met bulldozers de ravage probeerde weg te ruimen. De markt in kwestie was er een met een zeer voordelig aanbod, waar vooral de mensen met weinig geld boodschappen doen. Nu helemaal want komende week begint de Ramadan, dus wordt er veel voorraad ingeslagen. Ook was er een dokterpost met veel wachtende patienten vlakbij. Wie dan om 19.00 uur aan het begin van de schemering drie bommen in zo'n drukke straat laat ontploffen weet wat hij doet. De eerste officiele berichten repten over een ontplofte generator, maar nu hoorde ik van Collega Dr A die net binnenkomt en in de buurt woont, dat de IED in de generator was geplaatst, zodat de impact maximaal was door de brandstof daar. De berichten in de media verschillen, dus niet alles is al helemaal duidelijk. Maar wel is duidelijk dat het qua burger slahtoffers een van de ergste incidenten van de afgelopen maanden is. De wijk van collega N is ook voor een deel afgezet, daar was sprake van 2 autobommen die ergens zouden staan. De afgelopen dagen was de controle al flink opgeschroefd, een teken dat er wat aan de hand was volgens N. Men wist van 5 autobommen. Maar deze aanslag had geen auto's nodig. Met het naderende vertrek van de Amerikanen is het duidelijk: bepaalde partijen volgen de verdeel en heers politiek. Veel onrust en veel geweld maakt mensen bang en kneedbaar. Daar profiteert de onderstroom van.

Ik ben nog niet helemaal vergeten in Den Helder, oplettend lezertje. De Helderse krant wilde weten hoe het er mee ging en plaatste vanmorgen een interview met twee foto’s. Nu maar hopen dat ik mijn baan niet kwijtraak. De werkgever is erg afkerig van foto’s, en publiciteit schijnt ook moeilijk te zijn. Iedereen is er tamelijk benauwd over. Ik ga er maar van uit dat deze krant niet in de rekken ligt in de VS, en dat het wel los zal lopen. Voor het radioprogramma heb ik keurig laten weten dat ik daar mee bezig was en of ze nog tips en trucs voor me hadden. Uitgelegd waar het om ging en al weken niets meer gehoord van het Hoofd Publiciteit. De laatste keer vond hij dat er ook nog wel tijd was, maar nu is het over drie weken zo ver. Ik ga er van uit dat ik i meer hoor van ze, maar zeker weten doe je het hier niet.

In ieder geval kan ik nu naar Nederland, mijn paspoort is na een wekenlange zwerftocht weer terug bij zijn baasje, dat was het laatste missende onderdeel. Ik heb nu een Multiple Entrance Visum, dus ik kan er uit en er weer in zonder gedoe. Nou ja, kans dat je uren in de rij staat natuurlijk. Daar hebben ze hier in Basrah nogal last van als ze binnenkomen. En binnenkomen doen ze de laatste weken. Met het vertrek van de VS troepen worden die afgelost door de investeerders en de oliejongens. Goed nieuws dus voor het land, denk ik. Er is zelfs een Brits reisbureau gestart in Bagdad. Niet bedoeld om de nieuwsgierige toeristen te bedienen, maar de zakenreiziger. Ze doe dan gelijk wat veiligheid er bij. Jammer dat toerisme nog niet mogelijk is. Volgens mij is hier genoeg te zien, er zijn wat zeer veel eeuwen oude gebouwen in dit land, dat kan ook niet anders. Alleen al de oude stad bij Bagdad zou ik wel eens een keertje zien. Voorlopig komt het er niet van. Ik moet het doen met plaatjes, net als u in de krant het met een plaatje moet doen. Het is leuk, maar het origineel is altijd leuker.

Baby Bres Alhoewel de Irakezen niet gek zijn op de Gekko, weten ze dat ik dat wel ben. Van de week verraste A, de schoonmaker mij. Ik zat in de vergaderzaal beneden te wachten op mijn afspraak toen hij mij dringend boven riep. Daar aangekomen gaf hij me een waterflesje. Met een heel klein Baby gekkootje er in. Geen idee hoe oud, maar hij was kleiner dan degen die ik in mijn vorige kamer had, en die ik met bloedend hart achter liet. A. had hem speciaal voor mij gevangen maakte hij duidelijk, dat is natuurlijk erg lief. Maar ja, wat dan met zo’n beestje? Hem in de fles laten zitten, misschien zou hij stikken. Dus snel heen en weer naar mijn kamer, fotootje gemaakt (zeer slecht gelukt) en de dop losgedraaid. In een paar seconden was hij uit de fles, rende naar de rand van de tafel, sprong roekeloos naar beneden op het tapijt en racete door de kamer. Dat is het laatste dat ik van hem (of haar) gezien heb. Ik heb een dopje water onder de ladekast gezet in de hoop dat hij daar drinkt als hij dorst heeft. Hoewel ik niet weet of ze eigenlijk wel drinken. Daarmee hoop ik dat hij niet naar de badkamer gaat, langs het mierenpoeder. Dat lijkt me niet gezond. In de gym zit een flink grote Abu Bres op de muur naar ons te gluren als wij onze spieren aan het oppompen zijn. Die valt door di kleur muur niet echt op maar ik heb hem toch op de film. Uploaden is hier een drama, dus dat doe ik thuis wel een keer. Kortom, leven genoeg hier. En zolang ik geen dood bresje zie ergens in mijn kamer ga ik er vanuit dat hij een lang en gelukkig leven heeft met het eten van de mieren die hier nog voorkomen..