Storm (eigen foto)

P1260001 Harde wind vandaag, oplettend lezertje. Zo’n wind waarbij de ramen en deuren ratelen in hun sponningen, de Ashura vlaggen strak staan, blaadjes van de bomen gerukt worden en de Hijaabs en Jalabaya’s flapperen in de wind, u kent dat wel. Weer dat past bij alle ontwikkelingen hier, die ook nogal stormachtig zijn en voor onrust zorgen onder de werknemers. Interne bedrijfskwestie, dus u hoort het als het allemaal zekerheid is geworden. Maar die onrust en dan nog storm, gecombineerd met Arbaien geeft een hoop heen en weer geloop op kantoor. Collega’s zijn weer terug van hun reis naar Karbala. Schoonmaker A is ook weer veilig geland na een wandeltocht van 13 dagen en 450 kilometer. Zonder training uiteraard, je gaat gewoon.

Nu het Arbaien geweest is breekt een nieuwe periode aan. Arbaien is Arabisch voor veertig, zoveel dagen zijn er vestreken na de gedenkdag van het sterven van Hoessein en zijn familie. De periode van rouw is voorbij. De zwarte kleding en de gouden speldjes kunnen weer in de kast. Huwelijken kunnen weer gesloten worden, feesten weer gevierd. Binnenkort zal men een vuurtje voor het huis stoken, papieren en andere rommel verbranden en glazen kapot gooien om een nieuw begin, een periode van plezier in te luiden en alle oude zorgen achter zich te laten. De stortbui en het klappende onweer vanmiddag bij het uit kantoor komen waren alvast een goed begin. Alles weggespoeld, het stof en het verdriet. De lente komt er aan.

 

Het verhaal van A

Radar_17 Na zo’n acht maanden hier gewerkt te hebben, oplettend lezertje, vond ik dat ik het er op kon wagen. Ik vroeg A of hij in het leger had gezeten. Natuurlijk, was zijn antwoord, er was dienstplicht. In 89 kwam hij in dienst, gelukkig na de oorlog Iran/Irak, maar ruim op tijd om de invasie van Kuweit en de oorlog daarna mee te maken. Hij was radaroperator en zat bij een luchtafweer bataljon. De radar stelde hen in staat de Amerikanen zien aan te komen, en het maakte dat ze soms in staat waren vliegtuigen uit de lucht te halen. Voor zijn ogen zag hij twee F15’s geraakt worden, op zodanige wijze dat de piloten geen kans hadden. Succesvol, in zijn ogen van die tijd. Ook prachtig die moderne techniek waar hij toen mee kon werken, hij had er van genoten. Maar heftig omdat hij ook zijn eigen kameraden aan gort geschoten heeft zien worden. Zoals zo velen die dagen. Na de inval in Koeiwet tekende Saddam een verdrag met Iran. Toen, zeiden A en H, vielen de schellen van de ogen: “Als we nu een verdrag hebben, waarom hebben we dan acht jaar lang zo hard gevochten, zonder overwinning of verandering van grenzen, waar was deze oorlog dan goed voor. Het beeld van Saddam kantelde toen voor H an A. Kan zijn dat u dit nergens tegenkomt, het de officiële geschiedschrijving niet haalt. Maar zo zien H en A het en zij waren er bij, hier in het zwaarbevochten zuiden van Irak 

 

Vrije tijd

Scrabble-Word-Finder Wat doet een mens in de tijd dat hij niet werkt of slaapt, oplettend lezertje? Vroeger (toen er nog kolenkachels waren) was de keuze beperkt. Je luisterde naar de radio, als je bofte was er iets op tv, op een van de twee kanalen die er waren. Je las een boek, speelde een spelletje, of ging uit, soms. Dat is stukken beter geworden tegenwoordig. De wereld zit in een plat doosje, je kunt met diezelfde wereld contact maken, waar en wanneer je maar wilt. Dat wil zeggen dat ook als je zoals wij hier op de compound beperkt bent in je bewegingsruimte, je je niet hoeft te vervelen. Het internet en de satellietontvanger zorgen voor vertier.

Maar nadelen heeft het ook. Was je vroeger toch wel zo’n beetje gedwongen in zo’n omgeving (compound, schip, kazerne) elkaar op te zoeken, nu kan iedereen vinden wat hij zoekt in zijn eigen kamertje. Spelletjes doen, daar vind je niet veel mensen meer voor. Een avond met elkaar iets doen, dat valt niet mee. Maar we blijven het vrolijk proberen, dus hebben we hier bijna elke avond een film in de Defac. Iets groter beeld, vaak een slechtere film (want illegale kopie voor drie dollar), maar in ieder geval met meer dan een persoon kijken, en dus ook wat commentaar en aanspraak of na afloop je recensie. Goed, dat is nog steeds niet echt interactief, maar ik ben een grage filmkijker, mij hoort u niet klagen. De grote hoeveelheden DVD’s die hier rondslingeren, maken dat je die graag voor toekomstig gebruik op je harde schijf wilt hebben, je weet nooit waar je terecht komt hierna. Dat lukt maar matig, mijn Mac werkt actief tegen. Gelukkig onze eigen IT jongens hier op de compound, dus we vinden er wel een programmaatje bij.

Maar ik mag ook graag een spelletje doen, Scrabble of Rummikub. Dat is er al maanden niet meer van gekomen, degenen die die spelletjes ook leuk vinden wonen hier niet of kregen een andere baan. Er tijdens de lunch nog maar weer eens over begonnen dus vanmiddag kreeg ik via Outlook een uitnodiging voor een scrabblepotje morgenavond. Ja, en beetje digitaal moet het wel blijven natuurlijk. We spelen in het Engels, dus winnen is er als non-native speaker vrees ik niet bij. En doppinda’s hebben we ook niet, maar verder is het net als vroeger (toen er nog kolenkachels waren).

 

Politiek

Regering irak De politiek maar eens een keer, oplettend lezertje. Daar draait het hier immers allemaal om. De vorming van de regering is eindelijk gelukt, dus dat is positief. De coalitie is een vreemde, wat dat betreft kun je thuisblijven. Maar het heeft directe gevolgen voor ons werk deze weken. Er is een nieuwe gouverneur in een van de provincies in onze regio, de oude werd minister. Daar zijn twee opmerkelijke feiten over te melden. Ten eerste vindt een nipte minderheid van de raad dat de gouverneur niet eerlijk is gekozen, maar in het zadel geworpen. Weliswaar was de helft plus een leden van de raad aanwezig bij zijn verkiezing (die hier het recht is van diezelfde raad), maar de minderheid kon niets inbrengen, zelfs niet waarom ze het niet eens waren met de kandidaat. De vergadering was hun niet gemeld. Nu boycotten zij de bijeenkomsten van de raad. Dat heeft op zich weinig invloed, er is nog steeds een meerderheid aanwezig, dus quorum, maar het maakt de zaken echt niet eenvoudiger. Alles vertraagt, dat kunnen wij goed merken. Ten tweede, het is geen toeval dat deze kandidaat bij de oppositie zo slecht ligt. Hij is lid van de Sadristen, sterk religieus en tijdens de insurgence hier een van de meest gewelddadige facties. Nu doet Sadr er alles aan om salonfxe4hig te worden, maar vertrouwen doet nog lang niet iedereen hem. De nieuwe gouverneur heeft dan ook niets op met de Amerikanen, volgens hem de bezetters. Daar is van alles voor te zeggen natuurlijk, maar als je voor diezelfde Amerikanen een hulpproject aan het uitvoeren bent, helpt het niet. Gelukkig hebben onze medewerkers een goede naam bij de Provincie. Onze hoogst geplaatste medewerker ter plaatse is een zeer gezien man. Toevalligerwijs blijkt hij ook een goede vriend van de nieuwe gouverneur te zijn, ook Sadrist. Hoe zich dat verhoudt tot zijn werk, ik kan het niet verzinnen. Maar wij hopen dat zijn goede band met de gouverneur, die hem vroeg zijn adviseur te worden, ons zal helpen om dit project netjes af te ronden. Saai hier op de compound? Nee het is hier nooit saai.

 

Het verhaal van M

P1050015 Ik had het vaker over hem, M, de intelligente journalist die hier bij de Legal Eagles werkte. Hij schreef zelfs een boek (Wie wil het vertalen: De rol van het Icoon van Mohammed in de Westerse Cartoons, een antropologische benadering). Kort na de zomer vertrok hij naar Bagdad om zijn PhD in de Politieke Wetenschappen te gaan halen. Wat hij bestudeert? De politieke pluriformiteit. Het gaat hem zeer ter harte. Hij is de meest seculiere medewerker die we hier hebben, en durft zelfs te vertellen dat hij Allah en zijn almacht in twijfel trekt. Ongekend, zeker in het openbaar. Vandaag kwam hij weer even langs, om zijn oude collega’s te groeten. Overal dikke omarmingen, met zijn mannelijke collega’s. Vrouwen krijgen een hand. Zelf moet hij daar ook vreselijk om lachen. De manier waarop mannen elkaar hier begroeten is uiterst hartelijk, met vooral veel zoenen als je elkaar een tijd niet hebt gezien (een dag of drie is genoeg). We are homosexuals, zegt M, met een grote grijns. Hij weet wat er op de wereld te koop is. In het verlengde van de verbazing van D in Engeland, merkten we op dat het precies omgekeerd is. Hier mag je vrouwen niet zoenen, bij ons zou men toch even opkijken van de manier waarop mannen gearmd over straat lopen of elkaars hand vasthouden tijdens het gesprek. M zit er niet mee, hij staat overal voor open. Maar juist hij zit in Bagdad, in plaats van in het buitenland. Zijn Engels schiet ernstig te kort. Jammer, hij zou ons veel te vertellen hebben.

 

Geen feestje

Karbala Het einde van de Ashura periode komt er aan, oplettend lezertje, en het werpt zijn schaduwen ver vooruit. Al twee weken geleden vertrokken de eersten om te voet de vele honderden kilometers naar Karbala af te leggen. Ze beginnen nu aan te komen, op tv zie je eindeloze stromen mensen de stad in lopen. Daarbij ook collega’s van dit kantoor. A, mijn favoriete schoonmaker, is ook vertrokken. Hopelijk gaat het goed met hem want vandaag was er een aanslag, zoals het elk jaar raak is bij dit soort pelgrimages. De krachten die op een burgeroorlog aansturen zorgden voor een dubbele aanslag met tenminste 45 doden. Hopelijk zit A daar niet bij. Pas de 26ste is de periode over, tot zo lang blijft het afwachten wat er nog allemaal mis gaat. Ook E vertrek zaterdag naar Karbala, met de auto. Hopelijk duiken ze woensdag allemaal gezond en wel weer op hier op de compound.

 

Feestje (eigen foto's)

P1200006 Het leven moet je vieren en successen moet je altijd even markeren, oplettend lezertje. Dus toen de assessment van een aanvankelijk debacle werd omgezet in een triomf, stelde ik voor een feestelijke lunch te serveren. Dat voorstel vond bijval, dus werden er 12 vissen aangesleept vanmiddag, op traditionele wijze langzaam in de kleioven gegaard. Daar zijn ze hier gek op, het is de feestmaaltijd bij uitstek. We hebben niet zielig gedaan en alle werkelementen uitgenodigd. Kost wat maar dan heb je ook zeker drie kwartier lol. Natafelen is er hier niet bij. E was toevallig ook jarig vandaag, trakteren doen ze hier niet aan, eerder andersom. Maar voor E, gadgetgek bij uitstek, hadden we een leuk cadeautje: een Ipod shuffle. Mooi groen, een passende kleur. Die had hij nog niet. Ik durf er om te wedden dat het apparaatje geladen was voor hij het kantoor vanmiddag om half vier verliet.

P1200011