Buiten (eigen foto's)

PB240025 PB240016 PB240012 Nu we nieuwe gepantserde auto's hier hebben, hebben we ook heldere ramen als we buiten rijden. Dit keer dus tijd en gelegenheid foto's te maken. Rijdende auto, tegenlicht, alles werkt tegen dus soms zijn ze niet heel scherp, en gelukkig kun je tegenwoordig foto's recht zetten. Maar het geeft wel een beeld van de wereld buiten de compound die u wellicht nog niet kent. Dus geniet van de omgeving. Dit is Basrah, op een rustige ochtend, voor acht uur.

 

PB240020

Op weg

Omdat de tijd zo vliegt, zit ik nu al bijna in het vliegtuig voor mijn tweede verlof. In veband met de veiligheid willen we "movemnts" onder de pet houden, dus tijden in een blog noemen is niet aan de orde. Je krijgt een beetje van die James Bond achtige toestanden, met je familie op skype een briefje laten zien met de datum, en zij het dan hard op herhalen. Hilarisch vind iksommige dingen. Dat neemt niet weg dat we de veiligheid serieus nemen en ons dus braaf aan de adviezen houden. Nog erger dan zelf het loodje leggen is de vent in de auto voor je in vlammen op zien gaan omdat jij slordig was. Dus ik blog u dit pas sinds ik op de base zit, veilig achter de zandmuren. Als het meezit ga ik morgen het vliegtuig halen, ondertussen zit ik hier dan weer in mijn trailertje. Gelooft u mij, oplettend lezertje, die hele base, het is geen plek waar je lang wilt zijn.otch zijn er tienduizeden mensen die zo leven. Amerikaans defenseepersoneel, militair zo wel als burger, zit hier gewoon een jaar lang, zonder verlof. Dan hangen hier oo knog bordjes aan muren die er op wijzen dat werken  "on the base" een privilege is en dat als het je niet bevalt je naturuijk altijd naar huis kunt gaan. Met de economie zoals hij is in de wereld en zeker ook in Amerika, zijn mensen blij met een (goed) betaalde baan, dus dan hou je al snel je mond. De hypotheek moet voldaan, de auto en tv afbetaald, de creditcard aangevuld. Voordat we onze eigen compound gebruikten leefde mijn expat collega's hier, in vier trailers als kantoor en een halve trailer als woonruimte. Ze vonden het een geweldige tijd, want het wonen was een ramp, maar ze hadden de hele base om heen te gaan, ze zagen veel mensen en het eten is 100% VS, veel, en met ijs na. De lokale collega's zagen ze een paar keerr per week, als ze een bezoek aan de compoudn brachten, de poitici kwamen aar de base. Ongetwjfeld avontuurijk, en al je hier werk hebt zal het allemaal best leuk zijn. Maar als vreemde in een half trailertje, nee, dat is gauw gezien.

 

Groen (eigen foto's)

PB190014 PB190003 De temperatuur is nu zo aangenaam dat een wandelingetje in de zon weer te doen is. Dat deed ik dus afgelopen zaterdag, camara mee voor het geval ik iets tegen kwam. Je komt natuurlijk altijd iets tegen, hoe beperkt de bewegingsruimte ook is. Een libel, van het soort dat ik nog niet dichtbij had gezien. Een gelige dit keer, een heel dikke. Lastig was dat hij bij voorkeur laag in het gras of te hoog in de boom zat, dus de foto is niet geweldig. Goed genoeg voor determinatie hoop ik, maar de zilveren camera ga ik ook met deze foto niet halen. Verder de kleine palmvruchten in de grote palmboom voor gebouw 1. We hebben hier twee soorten palmbomen, heb ik ontdekt, die met de gewone bladeren en die met de waaierbladeren. Van die gewone zijn er nogal wat aangeplant ook, dus met een jaar of tien is dit echt een groene plek in de wijk. Dan zijn er nog de oleanders die dapper hun best doen en in twee kleuren bloeien. Verder zag ik een soort kalebasje, klein en geel. Een wonder dat hij zo ver kon komen in deze droge omgeving. Er zijn mensen die moeite doen dingen te laten groeien, maar je moet wel een terrier mentaliteit hebben om dat voor elkaar te krijgen. En de tuinmannen natuurlijk, dat helpt ook geweldig. Ze knippen en snoeien en doen hun best, maar vooral zijn ze druk met water geven, heel veel water.

PB190034_2

 

PB190010

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PB190005

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PB190021

 

 

 

 

 

 

 

 

PB190012

 

 

 

 

 

 

 

 

PB190019

Wat is waar?

De media worden hier ontdekt, oplettend lezertje. Miscchien waren ze dat al, maar dan in ieder geval slechts als eenzijdige info. Sinds 2003 echter zijn er steeds meer sites die plaatsen wat ze willen, zoals bij ons. Zonder risico is het niet. Een spotgedicht** waarin je aangeeft dat je zou willen dat de vrouw van een hooggeplaatse politicus je schoonmoeder was, omdat je dan geld en goed en geluk te over zou hebben, bekoop je nog met de dood, als het even tegenzit. Nu we gedoe met de budgetten hebben verschijnen er stukjes op websites en internet kranten om aan te geven wat daarvan de reden is. Daarin zijn uiteraard nogal wat versies te ontwaren. De officiële lijn is dat we heel laat gemeld kregen wat de budgetten zouden zijn. Dat is waar. Pas in juli kregen we de officiële brief vanuit het ministerie met de hoogte van de te verwachten gelden. Dat is natuurlijk problematisch. Maar dat geldt wel voor alle provincies. De kleinere provincies lukt het om dat geld als een speer uit te geven aan projecten. Dat lukt  hier niet zo goed. Vooral de projecten die al een paar jaar onderweg zijn, hebben de neiging onderweg te blijven. Zijn hier dan geen procedures, zult u denken? Wat ook mijn wanhopige vraag gisteren was: laten we loslaten te zoeken naar de oorzaak, laten we gewoon goede procedures aanreiken. Maar die zijn er dus al een paar jaar, aangereikt door de voorlopers van dit project, LGP I en II. Het zit dus dieper en het is dus lastiger er de vinger op te leggen. De andere lezingen op de websites wijzen die kant op, die van de niet pocedure, die van de spelers in de coulissen. Ik hoef maar de bouwschandalen in onze transparante, moderne, democratische samenleving in herinnering te brengen van de afgleopen jaren, en u kunt zich voorstelllen wat er aan de hand zou kunnen zijn. Inmmiddels ritselt het hier van de Chinezen. Die los op straat lopen waar wij, Amerikanen, nog alleen per konvooi of in pantserwagens vervoerd worden. Ook zij zullen willen meedelen van de koek  die hier als het meezit zo ruim  te verdelen valt. Een goede procedure is in zo'n omgeving niet genoeg.  Er valt hier te veel te halen, er is voor veel mensen dus ook veel te verliezen. Wat nodig is, is een krachtige, transparante regering. En dat duurt nog even.

**Het hele gedicht vindt u hier

 

 

Duif is dood (eigen foto)

PB200001 Vond ik vorige week een eitje, gisteren kwam ik dit duifje tegen. Dood uit de boom gevallen waar het klaarblijkelijk veel zat. Een niet zo groot duifje dus ik denk dan al gauw een jonge duif, maar palmtorteltjes zijn niet zo groot. Deze week een rondje gemaakt en ook weer een libel gevonden en zelfs wat ander groen. Maar dat doe ik dan weer een andere keer.

 

After Eid

Wat zo grappig is hier in Irak, oplettend lezertje, als ze een paar dagen vakantie gehad hebben gaan ze iedereen weer even gedag wensen en dat het maar weer een gezond jaar mag zijn. Niet alleen met Nieuwjaar, dat hier geloof ik dit keer op 7 december valt, maar ook na verjaardagen of de feesten zoals Eid. Dus een druk komen en gaan vandaag overal, en overal waar je weer binnen kwam: Eid Said. Een enkeling vroeg hoe wij het gehad hadden al die dagen op de compound. Rustig, heel erg rustig, was mijn antwoord. Dat hebben we vandaag dan weer in kunnen halen. Alles moet weer opstarten, zelf ga ik binnenkort met verlof, er zijn wat deadlines te halen en rapporten te verzorgen. Maar vooral moeten we nog steeds zorgen dat ze hier eindelijk hun projecten uit gaan voeren en hun geld op gaan maken. Alles wat niet gebruikt wordt gaat terug naar de overheid. Dus na al het werk wat mijn werkelement de vorige week deed, nu weer een discussie met de vrienden van de andere afdeling hoe nu verder. Ik heb het idee dat we het zo lastig vinden, dat er al gauw gezocht wordt naar weer een onderzoekje, terwijl we ondertussen roepen dat we op moeten schieten. Het volgende rapport verwachten we donderdag, daar hebben wij geen werk aan, maar ondertussen kunnen we dan even zien wat we zelf nog hebben liggen aan info. En er staan de komende tien dagen drie workshop op het programma, dat geeft alles bij elkaar weer ruim werk om ons niet te hoeven te vervelen.

Pot

Marihuana(1) Ik surf hier heel wat af, oplettend lezertje. Voor mijn nieuws uit Nederland heb ik mijn onvolprezen Radio 1 op de IPod. Het lokale Irakese en wereldnieuws haal ik overal vandaan, ik heb Google alerts voor Helderse zaken en ook voor de stad en het land waar ik nu woon. Verder mijn eigen digitale NRC en sites van Internationale kranten zoals the New York Times. Bij dat grazen blijft je oog wel eens haken. Zoals ook op dit zinnetje, Nederland Journal, Where Marijuana Is a Point of Pride.

Waar ik van dacht dat het over ons tolerante landje ging. Maar nee, om in Nederland te blowen kun je ook in de VS terecht, in dit geval in de staat Colorado. Daar mag je medicinale weed gebruiken, en dat doen ze daar dan ook bij bosjes. Toeval, die gewoonte en de naam van het stadje? Of is dit een plek van ooit Nederlanders, die het rebels bloed hebben doorgegeven aan hun nazaten?

Overal in de VS heb je plaatsnamen die herinneren aan de oorsprong van de eerste bewoners. In Texas is ook een Nederland, vlak bij de oost grens. In het westen van dezelfde staat ligt Harlingen, niet aan zee. Het zou interessant zijn eens te zien hoeveel plaatsnamen er zijn n Amerika, die verwijzen naar Nederland. Allemaal blijken van heimwee in een groot, nieuw en leeg land.