Om een uur of twee loop ik vanaf gebouw 1 naar gebouw 2, om weer te werken aan een flinke klus die erg veel haast heeft. Daar hoor ik een heel verhaal door een luidspreker ergens buiten. Wat wordt daar zo uitgebreid meegedeeld? Hoor ik de Imam met een vrijdagmiddagverhaal? De toon lijkt me er niet bij te passen, maar wat weet ik van vrijdagmiddagverhalen? Voor voetbal is het te rusig en iets te dichtbij, ook al is hier in de buurt naar mijn idée een sportfaciliteit of zo iets. Zou de feestzaal in de buurt een buitenfeestje houden? Onwaarschijnlik met dit weer, daar zijn de Irakezen niet gek op. Normaal gesproken vraag je het even aan een collega. Maar ja, vrijdag he, de jongens zitten thuis. De enige collega in het gebouw is een Amerikaan zonder kennis van het Arabisch en de rest is schilders. Die zijn weer niet zo goed in hun Engels. Maar altijd nog beter dan ik in mijn Irakees. Ik maak een opmerking dat ik het mooi vind worden en dat het veel werk is. In mijn beste Standaard Arabisch. Of ik dat ook wil herhalen in het Engels? Dat begrijpt hij wel. Onder het weglopen hoor ik hem een opmerking maken tegen zijn collega’s die volgens mij te vertalen is als: ze spreekt Arabisch. Hij kan er duidelijk niks mee. Doe hem maar zijn eigen taal.

Al eerder schreef ik over tegenslag met de electronica, maar het laatste onderdeel is nu op weg naar de uitang. Na een verdwenen mobieltje, een bevroren en nu niet downloadende e-reader, een I-pod die de geest gaf, besloot vanmorgen mijn persoonlijke laptop er mee te stoppen. Het is vrijdag vandaag, dus mijn reddende engelen van de IT afdeling zitten lekker thuis van hun welverdiende weekend te genieten. Nu is de vraag: is hij nog te redden of heeft hij definitief de brui aan gegeven? En waarom doen ze zo rottig tegen me, al mijn leuke electronische gadgets waar ik zo aan gehecht ben? En wat als hij straks het echt niet meer wil doen? Optimistisch als ik ben wil ik aan die laatste mogeljkheid niet denken, maar bij de andere apparaten die er mee stopten was mijn optimisme misplaatst. Laat de laptop dan maar de uitzondering zijn en zich beperken tot een voedingsprobleem, want dat is er hoop ik aan de hand. Of dat op te lossen is valt nog te bezien. Hitte kan het niet zijn, de laptop mag altijd braaf achterblijven in de airco en hoeft nooit buiten te werken. Stof zou een oorzaak kunnen zijn, maar dat is dan wel erg snel. Mijn kamer is trouwens minder stoffig dan het kantoor waar ik werk. Daar lag vanmorgen echt een laagje zand aan de binnenkant van deuren en ramen en onder doorgangen van airco’s en fannen. Gevolg van de stofstorm in Bagdad die hier altijd een staartje geeft. De foto houdt u te goed, die kan ik alleen vertonen als mijn eigen laptop weer tot leven is gewekt. Gelijk geprobeerd skype te gebruiken op mijn werklaptop, dat zit daar ook op. Maar helaas spreekt hij Arabisch tegen me, dan wordt het toch wat lastig. Gelukkig doet mijn werkmobieltje het wel. Zolang het werkmateriaal het blijft doen heb ik nog contcat met het goede vaderland. Volhouden dus jongens, in ieder geval tot zondag, dan is de IT afdeling weer aanwezig om mij te redden.