Vergaderen, dag 3, 6 mei 2022

Haast niet te geloven wat ik hier allemaal zie en hoor en meemaak tijdens de lange dagen die we hier maken. Soms heb ik het idee dat sommige dingen gisteren gebeurden in plaats van vandaag. Zo begonnen we, na een ontbijt met wat ondertussen bekenden zijn, waarvan je twee dagen geleden geen weet had, de ochtend met een korte yoga sessie in het spiritueel centrum. Ik doe nooit yoga, ik kon ook niet de hele tijd staan, maar het waren ontspanningsoefeningen. Die zijn, zo kort voor eer een lange dag lezingen, discussies en debatten, zeer nuttig. Het weer wordt eindelijk mediterraan. De kamperfoelie geurt heerlijk en tijdens de lange wandeling omhoog naar de eerste bijeenkomst kwam ik op een plek wel vier verschillende soorten vogels tegen. Je hoort ze voortdurend, maar zien is nog weer wat anders. Ook in dit spiritueel centrum een nieuwe, jonge, enthousiaste kracht die de leiding van het centrum op zich heeft genomen.  Van oorsprong een danser borrelt ze van de ideeën. Aan ons om te vragen in hoeverre die ideeën een samenhang hebben met en bevorderlijk zijn voor de idealen van het dorp. En hoe we daar dan eventueel bij kunnen helpen. Er gebeurt hier van alles, mar het gaat soms ook alle kanten op. Tijdens de lunch had ik een interview gepland, maar plannen worden dezer dagen zelden uitgevoerd. Ik maak een andere afspraak. Ook nu wordt de tijd die je denkt te hebben tussen de onderdelen om ook je eigen programma nog uit te voeren opgegeten. Voor je het weet ben je alweer met het afscheidsprogramma bezig. In weer een ander ruimte hebben we na het eten een stand-up comedian: Noam Schuster. Ze zat in de VS op Harvard met een aanbieding daar een programma te ontwikkelen, met daaropvolgende grote optredens in Washington en nog zo wat van die plekken. Dat was maart 2020. Binnen twee weken zat ze weer thuis, met een corona besmetting opgelopen in de taxi op weg naar het vliegveld. Een ontluikende carrière in duigen. Nu krijgen wij haar verhaal te horen, da van een in Israël geboren joodse van een Iraans joodse moeder en een Roemeens joodse vader, nadat we vanmorgen nog een uitleg kregen over de problemen tussen Askenazie en Magriz joodse inwoners van dit zeer gecompliceerde land. De eerste vrienden moeten al mogen vroeg weg, want maandag weer aan het werk. Ons rest nog een schoolbezoek, een budgetbespreking, een evaluatie en daarna de trip naar Sheikh Jarrad. Het wordt weer een spannende dag.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s