NBU 89, In alle staten

IMG_1885

Hoe kan ik nu denken dat het over is! Het blijft gewoon mooi natuurlijk. Weidse vlaktes met veel vee als ik vertrek uit Trinidad. Ik zie zelfs twee groepen pronghorns. Yihaa! Dode vulkanen domineren het landschap, de velden zijn voor het vee. Wei tot de einder, en de hekken ook. Tot ik Texline nader, de grens, dan is er ineens weer landbouw, met velden vol sorghum en mais. De silo’s en jaknikkers nemen het over van de vulkanen en bergrichels. Het wordt plat en leeg en prachtig. Tijdens de lunchpauze, na een paar uur rijden, bereken ik weer even wat mijn opties zijn. Ik zoek toch nog ergens een park, en als dat lukt, kan ik daar wellicht vandaan in een dag terug naar Waco, dat wil zeggen twee nachten kamperen aan een meer?

De rest van de route is steeds weer anders, net als ik denk het blijft vlak, zit ik ineens tussen allerlei ondiepe canyons, het blijft verrassen. Oklahoma is hetzelfde het kleine stuk dat ik tot nu toe zie als Texas, zou dat morgen nog veranderen? Met die grens heb ik vandaag de vierde staat van de dag bereikt, en de 24ste van deze reis. Bijna de helft.

Iets na zes uur sla ik af bij het bordje Black Kettle Rereational Area. Eerst naar rechts, alleen dagkamperen. Er is geen hond, maar toch even links ook kijken. Daar zijn drie of vier kampeerplekken voor RV’s, er staat een hatchback. Mmm. Wie of wat zit daar in? De plek is verder prachtig, tussen de rode rotsen, onder de bomen, met al die krekels weer. Als ik naar het toiletgebouw loop, stapt er een vrouw uit. We zijn allebei blij elkaar te zien. Zij had al gebeld naar de ranger of het veilig was hier te staan, zo in haar eentje.

Nu weten we zeker dat het veilig is. Ze komt op visite en we delen ervaringen. Ze gaat naar het noorden, via een aantal plekken waar ik geweest ben, en zij woont, gepensioneerd arts, nu in Waco, waar ik langs wil. Een mooie ontmoeting met uitwisseling van interesses en ervaringen, zij fotografeert, ik schilder, ik geef haar plekken die goed zijn voor sterfotografie, een plek die ik zelf oversloeg maar die zij zeker moet meepakken. We wensen elkaar een goede verdere reis en gaan dan eens zien hoe het is, hier slapen tussen de krekels.

De reis is nog niet gedaan!

2 thoughts on “NBU 89, In alle staten

  1. vanmorgen stond ik om 630 buiten na een nacht niet slapen, stap in mijn auto en rij vanuit Stavoren de mistige morgen tegemoet, . Verschillende keren gestopt, om het plaatje te vangen en te bewaren, heerlijk nog een paar hele mooie dagen

Leave a Reply to Lidy Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s