NBU 62, Maarten

IMG_4258Wat is het toch lekker als je van jezelf even niks hoeft. Lui opstaan, beetje yoghurt en dan naar het meer. Daar is op dit vroege moment niemand. De diehard vissers zijn vast al vertrokken, de rest van de mensen zit verstopt tussen de bomen boven mij. Water als een spiegeltje en een temperatuur waar ons Heersdiep jaloers op kan zijn. Ik zwem naar het eilandje in de buurt, denk aan Maarten en zijn prestatie, aan hoe blij zijn vrouw zal zijn dat het voorbij is nu.

Ik denk ook even aan die vreemde zure reacties via Fb en Twitter, mensen die menen zich te moeten ergeren aan het gedoe. Maar ik ben voor al die mensen die het wel leuk vinden, die kippenvel krijgen als hij weer een stempel haalt, die met tranen in de ogen kijken naar zijn finish, die hem toejuichen vanaf de bruggen en met hem meezwemmen in het water. Al die mensen die blij zijn als er iets positiefs gebeurt en willen meehelpen vooruit te gaan in de wereld, in plaats van overal het negatieve in te zoeken en het te willen duiden.

Boven de heuvels om het meer draaien de kalkoengieren, de buzzards, hun luie rondjes. De zwaluwen scheren laag over het water en ik hang hier een half uurtje. Ik besluit niet weg te gaan vandaag, ik sta hier prima, ik wil nog wel een keer zwemmen en dan kan ik gelijk nog even wat aan Monster doen en nadenken over waarheen, waarvoor.

Na he zwemmen dus een flinke tippel naar de ingang, waar gelukkig nu ook iemand is. Ik kan blijven, mijn plek is niet gereserveerd. Nu ik dan toch blijf en het erg warm wordt op mijn picknickplek besluit ik eens mijn tentje uit te zetten. Nog niet eerder nodig geweest, maar als ik het nu niet doe, komt het er nooit meer van vrees ik. Welgemoed de Easy Shade vanachter het bed gevist en gelijk even de stofzuiger uitgeprobeerd die daar ook ligt. Hij zuigt, maar daar is ook alles mee gezegd. Net genoeg om het zand bij de entree tussen de ribbels van de mat uit te halen, en dus precies goed.

Dan dat tentje. Alles uitpakken en de gebruiksaanwijzing lezen. Die begint met ‘With your partner…’. Lang verhaal kort: er zijn twee man voor nodig hem op te zetten, liefst wat gespierde types ook om hem in zijn bovenpositie vast te klikken. Tja, daar sta je dan.

Eerst maar eens op een halve meter hoogte laten staan. Nog een rondje zwemmen, nu wat rimpeliger maar nog steeds heerlijk water, terwijl er zowaar nog twee gezinnen met hun hele hebben en houden aan het strandje wat picknicktafels bezetten.

Dan besluit ik: eerst maar eens de onderkant omhoog. Dan staat het dakje niet strak, als het waait zal het wel niet kunnen, maar nu voldoet het prima. Ziet er niet uit, maar dat past wel bij de oude Winnebago. Na wat lezen, het weer opvouwen van het tentje dat zachtjes inzakt, het nalezen van wat route-informatie ben ik in ieder geval over een paar bestemmingen eens met mezelf.

Hoe lang het duurt voor ik daar ben of geweest ben geen idee. Ik besluit er ook wat stadsgewoel in te vlechten. Er moet straks weer een telefoonrekening betaald, er moet weer gewassen. Bovendien is Amerika natuurlijk meer dan alleen maar natuur. Ik ben hier ook voor de ontmoetingen.

Best een nuttig dagje in dit lage tempo.

 

2 thoughts on “NBU 62, Maarten

  1. Inderdaad die reacties die sommigen gaven op internet over de prestatie van Maarten.
    Totdat ze zelf … ach laat ook maar ze zijn niet wijzer.
    Gezellige verhalen weer om te lezen
    Groet Jacky

  2. Ja, ik moest er aan denken, wsa in discussie met zo’n negatieve flapdrol die zich dan ook beroept op: ik mag dat vinden want ik heb twee keer kanker overleefd. heeft niet veel voor zijn karakter gedaan. feesten moet je vieren.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s