NBU 58, Hearst Castle.

IMG_7292

Bakje yoghurt deze ochtend en gaan, afhaken hoef ik niet nu. Volgens mij ben ik dan heel vroeg bij het kasteel. Dat klopt, ik draai om kwart voor negen de parkeerplaats op en kan nog net mee met de eerste rondleiding, ze vertrekken elke tien minuten. Ik kies, volgens gidsadvies, voor toer 1, met woonkamer, eetkamer, biljartkamer, theaterzaal en zwembaden. De krantenmagnaat Hearst liet dit optrekje bouwen door Julia Morgan, op de plek waar zijn familie altijd ging kamperen als ze de ranch van boven wilden bekijken. Hij wilde iets kleins, maar zijn Europese reizen inspireerden hem tot groot en groter. Nu staat er een betonnen gebouw, met overal oude elementen. Uit de late Middelweeuwen of iets later, meest Europees, grote gobelins van Rubens bijvoorbeeld, of een heel kerkkoorinterieur in de eetkamer. Gemengd met veel elementen uit het Midden-Oosten en zelfs uit de tijd van de farao’s. De David van Donatello is een kopie, maar er zijn 22.000 antieke en kunstvoorwerpen. Afgekomen is het nooit. Hearst werd ziek en was klaar met veranderen. Er mag niets meer gebouwd worden. De achterkant doet dan ook meer denken aan een flinke bunker, maar de voorkant is prachtig inderdaad, in al zijn overdaad. Het mooist vind ik het binnenbad, zeker op deze kille dag. Daar kun je best een baantje trekken tussen het blauw en goud mozaïekwerk. Dan nog een film over hoe het zo gekomen is, waarna ik Monster weer opzoek. Monterey wordt het doel. Ik ben nog niet helemaal zeker hoe ik dit weekend door wil brengen of waar, maar er moet nog iets aan Monster gebeuren, dat moet dan denk ik maar maandag.

Als ik San Simeon voorbij ben groeien de heuvels tot ze de wolken raken en ze met hun voeten in zee staan. De HW1 gaat richting Big Sur, het grote zuiden dat nauwelijks bewoonbaar leek, maar de settlers van na de goldrush kwamen toch. Bijna geen horizontaal stukje te vinden, geen natuurlijke havens,  geen weg. Nu wel, maar hij lijkt nog een beetje op vroeger Bij tijden zeer smal, altijd heel bochtig, met een prachtig uitzicht. Waar ik uiteraard maar oogjesmaat van kan genieten. Ik stop bij de Neusrobbenkolonie (heten ze zo?) en af en toe een vista point. Ook niet altijd eenvoudig. Regelmatig moet ik ook langs de weg parkeren om wat ik achter mij verzameld heb langs te laten.

Overal accommodatie in cabins, RV parks, Resorts. Alleen de bordjes zijn zichtbaar. Ravijnen met oude bruggen. Dit hele gebied is State Park, ook daar campgrounds, maar meestal vol of voor kleintjes, niet voor Monsters.

Dan wordt er toch een aangekondigd die mij past, vol maar niet voor self-contained, zoals ik. Monterey is nog een uur rijden, maar vrijdagmiddag laat aankomen in een vreemde stad is vragen om gedoe. Nu hier slapen lijkt een betere optie. Ik mag er nog niet echt in, ik moet wachten tot het vijf uur is, dan registreren ze pas weer. Bof ik even, dan snel naar de lodge om de laptop te laden. Scheelt een generator starten.

Bij het teruglopen ontdek ik dat dit park vol staat met de nu bedreigde Coastal Redwoods, enorm hoge bomen, de sequoia Sempervirens. Er is veel wandelgelegenheid en ik prijs me gelukkig met mijn impuls. Hier een weekend, dat is toch veel beter dan Monterey? Nu ik toch bezig ben om mijn hele reis aan te passen. Twee dagen onder de oude bomen, dat lijkt me wel wat. Maar het park moet daar niets van hebben. Ik mag er een nachtje in en moet dan om twaalf uur weer weg zijn, want alles is gereserveerd. Als uitzondering krijg ik een echte plek en niet een duurdere op een parkeerplaats waar ik al om negen uur weg moet zijn.

Nou ja, een echte plek, hij is eigenlijk  niet voor RV’s maar per ongeluk vrij gekomen; ik rijd ook nog verkeerd, het doodlopende stuk in. Met hulp van een jong stel, een voor bij een kraantje en een achter bij een steen, bevrijd ik mezelf uit die fuik en eindig dan op een tentplek waar ik maar net op pas.

Maar wel onder die heel oude rechte bomen.

 

2 thoughts on “NBU 58, Hearst Castle.

  1. Ah, die seqoia’s, waarvan ook een paar in Arnhem staan, alleen groter, heel veel groter, denk ik. En jij staat in een heel bos. Haha. Op school stond in een aardrijkskunde boekje een foto van zo’n boom met een Amerikaanse slee, die er dwars door heen kon rijden. Vond ik toen ook al heel bijzonder. Seqioa’s staan ook in mijn top tien van bomen.

    Weer heel veel plezier met het volgende deel van je vakantie.

    En succes met de reparatie van het monster.

Leave a Reply to Joke Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s