NBU 56, Beachcombers

IMG_7061

 

Vanmorgen hingen de wolken zo laag dat het leek of het miezerde. Een goede dag om uit te slapen, al heel lang niet gedaan. Na het late ontbijt even wat post afleveren in het kampwinkeltje. De rest moet nog even wachten op nieuwe zegels.

Ik kijk eens rond wat er zoal staat. Vanwege de surfers hier wordt er veel overdag verbleven in handige busjes of hatchbacks, met ruimte voor planken en hengels. Ook veel tenten, soms in groepjes met op twee plekken naast elkaar de kleinere tentjes en een gezamenlijke tafel. Dat is het echte laag-bij-de-grond kamperen. De tegenhangers staan meer op mijn hoogte en nog een niveau hoger. Ik heb weliswaar een vrij grote, en de alleroudste motorhome, maar de grootste op geen stukken na. Hele bussen staan hier, en die hebben dan nog uitschuifdelen. Ik zag ze rijden met een aanhanger achter de bus, waarop de auto, waarop twee fietsen, en dan op de bus nog een kajak. Vaak ook een trailer, dan kun je weg zonder je hele huis mee te nemen. Vooral als je ergens langer staat en de omgeving wil verkennen handig. Dan is er nog de top of de range in trendy. Een Airstream bijvoorbeeld. Gewoon een glimmende caravan, maar een stijlicoon en zeer duur. Afgemaakt door klapraampjes en een Amerikaans vlaggetje op elke hoek. Vanmorgen vertrok een zeer trendy stel. Ze hadden het kleinste caravannetje, een half eitje. Dikke VW SUV ervoor. Twee heel fraaie, geknipte, grote honden mee. Zij grijs-geblondeerd, met hoed, vest en jeans kon ze zo in Country living. Hij iets minder vanwege het buikje en de fannypack. Buiten dat caravannetje hadden ze dan een kennel voor de honden staan, waar ze voor het gemak zelf ook zaten, op een groen kleed. Het tuintje was groter dan de caravan. De honden paradeerden hier een paar keer per dag voorbij.

Mensen willen echt niets missen. Om te beginnen willen ze een vuurtje, alle campings hebben vuurringen staan en hout te koop. En dan voor de zekerheid nog een BBQ, op gas. Omdat je niets wil missen zie je hele satellietontvangers staan. Heel zelden een zonnecel, waar ik voor zou willen gaan als dit beklijft. Dan buiten het zonnescherm van de camper (dat bij mij helaas overleden is, lang geleden) een partytent, liefst met lichtjes, en voldoende klapstoelen en tafels voor iedereen. De koelboxen voor het drankje, de opblaasbeesten voor het strand. Zo krijg je die motorhomes en trailers wel vol. En natuurlijk het drinkbakje voor de hond.

Ik maak even een praatje met twee surfers die zitten te wachten op beter tij, over de ins en outs van goede surf en de omstandigheden hier. In de winter doet deze plek qua golf niet onder voor Hawaï, zijn ze het eens. Wel veel kouder uiteraard, maar geen punt. We delen wat over surfen en windsurfen, ik vraag naar schelpen stranden. Shellbeach heeft geen schalpenstranden, weten ze, dat zijn gewoon resorts, niets voor hen en dus ook niet voor mij. Maar ja, er worden hier veel abalones gevonden. Ze tonen foto’s van kleinkinderen met handenvol. Ze vertellen waar het best te zoeken, de plek waar ik gisteren ook was en vanmiddag met afgaand tij weer zal zijn, en dan precies op welke plekken en waar op te letten. Nu moet het toch lukken! En als het niet lukt, hier heb je er al vast een, die ligt al maanden op mijn dashboard. We zijn het erover eens, het weer is vandaag niet geweldig, maar het leven kan een stuk slechter zijn dan hier rond te hangen aan de rand van de oceaan, al is het op de laadklep van je hatchback, wachtend op die krul.

Halverwege de middag weer naar het strand, op jacht naar de abalone! Reservetruitje en hoed mee, allebei nodig als de zon doet of hij door gaat komen. Ik vind stukken abalone, ik vind een kleine zee-egel, ik vind slakkenhuizen en ander spul, mar een hele abalone zit er niet in. Af en toe vliegen er weer troepen pelikanen over, altijd van zuid naar noord. Op de heenweg zie ik twee turkeyvultures eten aan het karkas van een jonge rob. Op de terugweg valt mijn oog op een steen met meer, volgens mij een fossiele irregulaire zee-egel. Geen abalone, maar dit hebben ze hier nog nooit gevonden. Als ik mijn vondst bij de buren laat zien, die nu ook hun kinderen hier hebben staan, wordt ik uitgenodigd voor het avondeten. Schoenen spoelen, opfrissen, vondsten sorteren en straks uit eten.

Wat wil een mens nog meer?

 

 

 

1 thought on “NBU 56, Beachcombers

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s