NBU 55, Hoe ik mijn verjaardag vierde

IMG_7035

Na een heel vroege avond ook vroeg wakker, dus om zeven uur was ik al aan het strand om te zien of die abalone al afgeleverd was. Dat was helaas niet het geval. Ik ben vroeg, maar niet de eerste, er hangt al iemand in het water, er loopt al iemand te joggen. Dan een ontbijtje, rugzakje gepakt met noodrantsoen en om de noord. Ik vind een handig harkje, dat helpt bij het beachcomben. Af en toe zijn er surfers, maar veel gewone wandelaars zijn er niet op dit uur. Ik vind een dode zeeleeuw, dan verderop een dode zeeleeuwpup. Verder prachtige gladde stenen in allerlei kleuren, die gaan mee. Er ligt hier veel kelp op het strand en als de golven krullen kun je de bossen in de kam zien. Niet te vergelijken met ons zeewier, dit zijn meterslange en dikke slierten, die hele bergen maken op het strand. Wat er ook ligt, in klodders, slierten en plakken: ruwe olie. Niet van een aanvaring of slordige productie, maar gewoon opgeborreld uit de zee. De indianen gebruikten het al als brandstof. Ik loop tot ik niet verder meer kan omdat de rotsen de zee raken. Opkomend tij.

Aan het eind van de ochtend weer bij Monster besluit ik eieren met spek te bakken als lunch. Dan is het, nog koel en bewolkt, de ideale gelegenheid wat verder te werken aan de schilderijen zonder dat de verf gelijk gebakken wordt. Maar om één uur breekt de zon door, moet er een ander truitje aan en gaan de schilderijen in de droger.

Weer naar het strand, nu ga ik om de zuid, maar veel verder dan gisteren. Af en toe even zitten en kijken, ook naar de surfers die in groepen de ideale plek in de branding proberen te vinden. Ik heb dit keer mijn hoed op en mijn zonnebril, de zon is warm en fel. Na uren lopen vind ik een plek waar in ieder geval resten van schelpen te vinden zijn, die ga ik uitkammen en hier ga ik kijken of afgaand tij nog wat brengt. Er is op dit stuk niemand meer. Ik jut wat resten en brokken bij elkaar, een enkel horentje in redelijke staat, maar die abalone is nog niet afgeleverd. Wel een dode stekelrog. Wellicht dat de zee zich een dagje vergist. Nu de zon schijnt is het water alle kleuren turkoois en azuur die je kunt bedenken. Alleen het dreunen van de branding en het rollen van de stenen zijn te horen. Troepen pelikanen vliegen over als ganzen, of scheren met een paar tegelijk laag over de golven.

Er is af en toe een gaatje wifi en er komen verjaarswensen binnen, er schijnt zelfs gezongen te zijn, maar meer dan de mail komt er niet binnen. Facebook wordt niet geladen, laat staan wordpress. Zoals een feliciteerder mailde: deze verjaardag zul je niet snel vergeten.

En ik hoef niet eens te bakken en te braden!

2 thoughts on “NBU 55, Hoe ik mijn verjaardag vierde

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s