NBU 53, Thalassa, thalassa!

IMG_6809

 

Met alle kaarten opgeladen en een volle tank (die nu bijna twee keer zo duur is als toen ik vertrok) rijd ik westelijk. Ik heb een route bedacht met nog wat stippeltjes die Los Angels links laat liggen. Na Las Vegas heb ik even geen behoefte aan glitter en drukte. Volgende keer maar weer. Ik rijd langs velden met Yoshua trees en andere Yucca’s. Ze zijn zwaar van de knoppen. Als ze uitkomen, vermoedelijk na een regenbui, zal het hier overschuimen van het crème van de bloemen.  Naarmate de kust nadert en de bebouwing toeneemt komen er ook weer meer bomen. De bergen worden fluweel van al het frisse donkergroen. Bloeiende struiken en bomen kleuren de route. Omdat ik moet dalen naar zeeniveau rijd ik hele stukken zonder voetjes met af en toe een remmetje. Dan breek ik door de bergen, die hier gelaagd zijn en schuin staan, wat een schitterend wild effect heeft. Ik beland in een file op weg naar Los Angeles, of Venice Beach. Ik koos de route omdat hij scheerde langs een natuurgebied, dat was inderdaad handig. Daar waar de bordjes wijzen op dat gebied sla ik af, weg van de snelweg, en beland in een prachtig rotsachtig gebied met bergweggetjes, miljoenenpanden verborgen hier en daar, paarse bloemen die zich van de rotsen storten, en restaurants die zeer populair zijn aan de geparkeerde Masserati’s, Porches, BMW’s en Mercedessen te zien. En dan, precies om vier uur, tussen twee bergwanden in zie ik de zee! Wat versluierd, de zon verdwijnt schielijk, maar toch: daar ligt de Pacific. Ik slinger een klein draakje af en beland op de kustweg, nog niet de Pacific Highway, maar de weg die alle lokalen hier naar het strand brengt. Die zijn niet overvol maar wel bezocht, ook als is het nu een Hollandse 20 graden. Net nu de airco het doet, koelt het af. Ik zie er de humor wel van in. Ik kan niet geloven dat ik hier rijd eigenlijk. Ik weersta de verleiding om te stoppen bij het eerste strand van Malibu. Het is immers niet zeker dat er plek is in mijn beoogde herberg. Dat is er gelukkig wel, in ieder geval voor deze nacht. Morgenochtend kan ik zien of ik langer kan en wil blijven. De plek ligt aan de voet van de heuvels, met drie mooie hikes, dat trekt me wel, met al die mooie planten hier, het koelere weer en de belofte van zeezicht. Ik parkeer Monster in met een bocht van 90 graden achteruit tussen rotsblokken, best lastig, doe hem op slot en loop naar het strand.

De surfers liggen voor de rotsen te wachten op een beetje behoorlijke golf, gezinnen lopen langs de vloedlijn en doen wat alle mensen aan het strand overal ter wereld doen. Pootjebaden, dingen verzamelen, de kinderen behoeden voor verdrinken, en alle jongetjes willen met een schepje de zee tegenhouden. Men zit goed gekleed, of ligt onder zijn badlaken. Daar loop ik met mijn blote armpjes tussen. In de luwte van een gele rots ga ik zitten genieten zolang als de frisheid het toelaat.

Het was even doorrijden, maar hier ben ik dan, aan de oostkant van de Stille Oceaan, die ik eerder zag, waar ik overheen heb ik gevaren, in heb ik gedoken, maar erlangs gereden aan deze kant ervan heb ik nog niet. Wel de westkant, in Korea vorig jaar.

De korte nachten eisen hun tol. Tot veel nuttigs zal ik vandaag niet meer komen Maar onder de oude boom hier is het goed toeven.

Ik ga theezetten.

 

1 thought on “NBU 53, Thalassa, thalassa!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s