NBU 48, Ontmoetingen

IMG_6219.jpeg

Ondanks hitte, licht en lawaai, die helikoptertjes blijven vliegen, toch goed geslapen, al ben ik natuurlijk weer wakker als de zon dat is. Ik luier zolang het houdbaar is in Monster zonder iets bij te zetten. Ik ontbijt, ik drink, ik douche. Dan vertrek ik, in de ochtendbries. Het belooft 103 F te worden vandaag. Ik slenter wat hier en daar, ik zoek gratis wifi en vind dat, ik laad achterstallige blogjes op. Ik kijk mensen, ik help foto’s maken. Iedereen is aardig. Het is nog relatief rustig, maar stil is het nooit. Hotels hebben niet alleen muziek binnen, maar ook buiten, en soms zelfs twee soorten door elkaar heen. Geen idee of daar een gedachte achter zit. Sommige hotels zijn stijlvoller dan anderen, maar het is, hoe goed gedaan ook, allemaal nep natuurlijk. Nogal wat zijn er van MGM. Ik bezoek een winkel waar men collages verkoopt met gesigneerde memorabilia van sterren en sporters. Jerry Lee Lewis heb je al voor $ 995 (voor belasting) maar de lange handschoenen van Merilyn doen bijna 10.000. De duurste die ik zie is een White Album, getekend door alle vier de Beatles.  Voor $35.000 kan hij bij u op de open haard prijken. Iedereen is aardig en behulpzaam. Als ik de jongens van het toezicht ergens de weg vraag, volgt er niet wat vaag gewuif; men loopt even met je mee. Ergens staat, voor een discountzaak, een soort bewaker die als taak heeft iedere klant direct aan te spreken. Geen idee hoe dat voelt na een dag. Af en toe heb je korte gesprekjes met mensen die naast je zitten, om wat gegevens uit te wisselen over internet of contactdozen. Nu sta ik in Treasure Island en zie dat hier een laadstation is. Alles opladen, want de laptop kan in Monster niet geladen worden zonder genset bij, en ik wil wat dagen drycampen straks. De telefoon wil gelukkig altijd wel, mijn lifeline en wegwijzer.

Nog een paar hotels te gaan, dan houd ik het echt voor gezien. Eerst nog even een lunch, zonder gelijk een driegangenmaaltijd met zes burgers te scoren. Zal dat lukken hier?

Dat lukt. Wel te veel eigenlijk, maar dan hoef ik vandaag ook niets meer. Ik verdwaal nog ergens in een Modecentrum, waar de Apple genieën een instelling voor me wijzigen en ik een leuk gesprek heb met een dame die vijftig jaar geleden kwam wonen vanuit Duitsland. Ze heeft snoet op dezelfde laptop die ik net kocht, vandaar. Dan sleep ik mij naar het Bellagio, drie hotels terug. Onderschat dat niet, dat is een paar kilometer lopen. En als ik daar aankom is de vogel gevlogen.

Maar ik zit hier op een mooi stoeltje in een keurige koele omgeving met een uur gratis internet, dus ik houd dit nog wel even vol voor ik de moed opgeef.

Morgen lekker naar de Hooverdam!

 

 

3 thoughts on “NBU 48, Ontmoetingen

  1. Heerlijk af en toe wat kunnen afkoelen de KMS meer dan waard lijkt mij.
    Wij vertrekken op dit moment naar Wenen bratislava en door Slowakije
    Groetjes Jacky

  2. De airco doet het dus dan wordt het rijden met het monster nog beter. Het duurde wel even, voordat alles voor elkaar was. Maar het is je gelukt. Nu even zonder zorgen over de Hooverdam naar de oceaan. Heerlijk een fris briesje.

    Helaas geen beginners geluk voor je met de fruit machines in Vegas. Het was het verkeerde machientje. Haha. Bijzondere stad, Las Vegas.

    En weer een hele geweldige reis verder door de VS.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s