Wie verre reizen maakt…. 27, Suwon, niet Icheon, 25 september

IMG_0722

Was ik toch bijna een van mijn slogans vergeten vandaag. Het plan was Icheon vanwege de ceramiek, het celadon dat mij doet watertanden. Het was mar tweeënhalf uur rijden. Nou, dan kan ik ook wel even via Suwon, daar lunchen, de vesting en de poort bekijken, dan halverwege de middag Icheon en wie weet gelijk door naar mijn laatste bestemming, oost daarvan. Maar ja, ik had buiten de maan-maandag gerekend. De tolweg was vol, de snelweg was vol, de bijwegen waren vol of ik zat niet op de goede bijweg. De tolweg was gratis, ik had het kunnen weten. Waarschijnlijk als goedmakertje, of was het de reden dat werkelijk iedereen dacht: naar Suwon! Onderweg staan niet alleen overal stalletjes en wagentjes met kastanjes dit keer, (wat moet je anders ook met zo’n lange invoegstrook?), maar ook overal groepjes takelwagens bij elkaar, als gieren wachtend op wat ze weten dat met zoveel traag verkeer moet komen.  Te laat hoorde ik dat vanwege die feestdag veel attracties en monumenten gratis toegang hadden of een aangepast extra feestelijk programma, en dat, volgens de Koreaan in ons midden: “traffic hell” zou zijn “to touristic destinations”. Dat wist ik dus pas toen ik, na bijna zes uur onderweg en bij het verkeerde monument uitkomen, weer 14 km de andere kant op, in een parkeerfile kwam. De Efteling op een voorjaarsdag met kaartjes halve prijs, zoiets. Gelukkig stonden de trommelaars en trompetters voor het paleis op het plein, dus horen kon ik ze wel, die laatste 200 meter en anderhalf uur. Want dan zal ik er komen ook. De poort die iedereen lokt had ik al gepasseerd op de rotonde hier naar toe. Uiteindelijk krijg ik een plekje dat eigenlijk geen plekje is, maar de mevrouw van het parkeerterrein snapt ook dat het vier uur is en de tijd gaat dringen. Gefrustreerd en zonder nog een snippertje begrip en geduld ga ik het paleisterrein op, in de hoop snel het fort te kunnen bereiken. Dat lijkt helemaal niet zo indrukwekkend, die lage muurtjes, is dat alles? In mijn halve woede het kaartje natuurlijk niet goed bekeken. Ik kijk even rond, luister wat naar de trommels en het snerpend gezang dat door het publiek hoog gewaardeerd wordt; bind een wens aan het touw voor de heel oude en dus heilige boom. Dan ga ik hulp zoeken bij het toeristen informatiebureautje. Die staan hier altijd waar je ze nodig hebt, de dame aan de balie spreekt Engels. Dat is bemoedigend. Toch kost het nog heel wat moeite haar uit te leggen dat ik zeker wil weten dat het adres dat ik zoek klopt, want ik krijg op die naam wel heel dichtbij hotels aangeboden van booking.com. Het zou toch een uur rijden zijn? Maar met veel zoeken, en haar googlefoto van een park, besluit ik dat het hotel dat ik al weer had geannuleerd toch op de goede plek staat. Ik zit al vlak in de buurt, 15 km hoogstens. Nu het zeker is dat me eigenlijk niets meer kan gebeuren, komt er rust. Ik drink een grote kop Darjeeling bij Tomntommies, met een met rundvlees gevulde pretzel. Ja, ik wist ook niet dat ze bestonden, maar het was heerlijk op een lege maag. Opgeknapt word ik zo brutaal dat ik terug loop naar de poort op de rotonde, zo ver kan het niet meer zijn, en wat kan het schelen, dan rijd ik maar weer in het donker. Dan blijkt dat de vesting natuurlijk van poort naar poort loopt. Een straatje naar links en ik sta niet alleen midden op een marktplein met kraampjes en stalletjes en een heel overdekt marktgebied, ook zie ik nu de stadsmuur, de brug over het water, het wachtersgebouw, nog een poort, de waterlinie. Het valt allemaal op zijn plek. Hier wordt gewandeld zo in het avondlicht, als de hitte van de dag weg is en de muggen nog slapen. En ik bedenk me mijn slogan: alles komt altijd goed, soms duurt het iets langer. Ik schiet wat plaatjes, ik loop naar de overkant en vooruit, die heel hoge trap naar boven, ik doe hem gewoon. Ik verwacht voorbij het paleis uit te komen, maar na een wandeling die velen in de ze stad kennelijk graag maken sta ik uiteindelijk op het parkeerterrein waar mijn wagen, braaf maar met zeer lege tank, op mij wacht. Ik tank, ik zet de routeaanwijzing aan, en inderdaad, binnen een half uur zie ik mijn hotel, gehuisvest in een grote toren. Als bij toverslag vind ik ook een parkeergarage, vermoedelijk die van de buren, maar wat kan het schelen. Bij Johannes 3:26 zal ik hem morgen wel vinden.

Icheon, nee, dat heb ik niet gehaald, en zal ik deze reis dus ook niet halen. Want Suwon is een mooie stad, maar net iets te ver weg.

2 thoughts on “Wie verre reizen maakt…. 27, Suwon, niet Icheon, 25 september

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s