Wie verre reizen maakt…. 11, De mensen aan boord

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Was mijn vorige liveaboard gevuld met Hongaren zonder talenknobbel, nu zit de boot vol met voornamelijk Amerikanen, meest uit Californië. Een enkele Engelsman vult het gezelschap aan, hij heeft van alles twee mee, en dan nog zijn drone. Dus twee duikcomputers, twee gopros op zijn tray, een voor ver, een voor macro, want anders is het zo’n gedoe. Dan nog een enkele gopro met alles er op en er aan. Hij slaat af en toe een duik over om opnames te kunnen maken van de skiff, die met de lift omhoog komt en inderdaad de moeite waard is. Waar we voor anker liggen zwemmen een dozijn blacktips rond de boot, een grote ray verschuilt zich er onder. Allemaal goed te zien boven het witte zand. Ongetwijfeld zijn de drone-opnames prachtig. Om ons heen eilandjes en zandbakjes en dus mooie azuurkleuren.

Dan is er nog Robert, uit Polen. Hij dook een tijdje niet, om te gaan hiken, onder andere naar de Himalaya. Een protesterende knie bracht hem weer onder water. Ooit studeerde hij af in Hydrologie, deed als stage parkbeheer in Zakopane en leerde daar berg-redden. Vervolgens ging hij in Colorado mijnbouw studeren, en toen dat klaar was landde hij in Aspen. Een baantje in een hotel, waar de chef werd weggestuurd. Omdat zijn moeder als arts weinig tijd had, voedde zijn oma hem op. Hij leerde bij haar in de keuken koken, dus volgde hij de Mexicaanse chef op. De eerste portie muffins die hij maakte voor de ontbijtgasten mislukte. Uiteindelijk ging hij door in de vinologie, nu  is hij hoofd sommelier in een groot hotel in Las Vegas. Het stelt hem in staat ver te reizen in de weken dat er weinig gasten zijn. Hij heeft geweldige verhalen van zijn reizen;  zoals die studiereis in Israel, en hoe hij op vijf minuten een bus miste met zijn gezelschap. Wat een geluk bleek toen die bus werd opgeblazen met alle inzittenden.

Ze stonden achter me in de rij bij de douane: Moeder en dochter met T-shirt met de tekst: Girls gone diving. Dat staat op alle shirtjes die ze op al die bucketlist bestemmingen kochten. Al 25 liveaboards maakte Edie, en ze heeft 1500 duiken onder haar riem. Dat avontuur begon laat, toen ze al 58 was. Nu reist ze elk jaar wel een keer met haar dochter naar een liveaboard op redelijke afstand van LA. Daar geeft ze, 75 jaar oud, nog les. Want ook dat lesgeven begon laat. Pensioen is er nauwelijks, hoe moet je anders dat duiken betalen? Ze is een inspiratie. Hoewel ze af en toe geholpen moet worden, hoopt iedereen het zo vol te houden als zij. Ze vertelt me: toen ik begon wist ik dat ik hulp moest accepteren en mijn trots op de pier moest achterlaten, anders zou het niet lukken met dat duiken. De jongens nemen haar graag op sleeptouw, als een duik zwaar is van de tegenstroom. De set gaat af in het water, dan komt ze fluitend aan boord. Onder water zijn we allemaal even jong.

Op het bord de eerste dag de namen van alle medereizigers en de hutindeling. Ik heb een dag gezocht naar die Hollandse Hidde, tot ik me realiseer dat het de jonge Aziatisch ogende man is waarvan ik de naam als Kidee verstond. Zijn Japanse vader had een Nederlandse vriend met die naam. Na deze week gaan hij en zijn vrouw weer terug naar Californië.

De jonge Zweed met zijn Chinese vriendin gaat weer terug naar Hong Kong waar hij als encrypto-programmeur werkt, een baan met toekomst. Ze willen naar Londen, dichter bij familie.

Johnny en Neil reizen nog een week door naar Thailand. De reis is te ver voor een week, als je van de Dominicaanse Republiek hierheen reist. Daar hebben ze samen een diveshop, die nu door “the kids” gerund wordt. Ook zij zijn overal al eens geweest.

Bob, een wat oudere Amerikaan, gaat nog een weekje naar de Filippijnen. Hij duikt veel, liefst eens per vier maanden. Zijn vrouw vindt het prima. Wat jaren terug liet zijn gezondheid hem in de steek en hij wil er nog zo veel duiken uithalen als mogelijk. Met zo’n gemengd gezelschap, met zo veel ervaring, komen de aanbevelingen voor volgende duikreizen voldoende voorbij. Waar je wel heen moet, en wat niet meer is als het was. Wat echt niets is, of welke boot heel slecht. De cameratafel ligt vol, met Canons, met Gopros, met grote sterke videolampen.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s