Wie verre reizen maakt…. 6,  Duikdag 3, 5 september

P1013813.jpgOm tien voor vijf heeft de wekker van dienst moeite om ons wakker te krijgen. Maar Blue Corner staat op het programma. Vanwege de verhalen van deze inhaakduik en de stroming besluit ik mijn camera thuis te laten. Hoewel de duik met technisch meevalt ben ik blij dat te hebben gedaan. We duiken erin zonder lucht, dalen af en zoeken dan te top van het plateau, dicht bij Blue Corner zelf. Op aanwijzingen van de gids haken we ons zelf achter een rots, iets terug van de wand. Al bij het aanzwemmen zijn er haaien. Maar bij die hoek is het helemaal geweldig. Het ritselt er van de vis, ik wordt in mijn haar gebeten door een unicorn, die gretig van onze lucht steelt. Als  we allemaal aan ons lijntje dansen op de stroom is er tijd te genieten van het uitzicht. Een haai of zeven, grijze rifhaaien en een enkele whitetip genieten van het koude, zuurstofrijke water. Een wahoo vindt dat ook lekker en verder nog wat grote vis als snapper en unicorn. De kleine balestoides fladderen voorbij, er komt een grote barracuda en een school kleintjes. De thermokline warrelt voorlangs, dan is het koud, dan weer warmer op de stroom die fors aan ons sjort. De haaien lijken niet te bewegen, maar komen majestueus voorbij, met hun remoras. Dichtbij genoeg om eens goed alle details van vinnen en kieuwen op te nemen, de spleet in hun ogen, de verschillen in bouw tussen de soorten. Het is in één woord geweldig. Zonder camera hoef ik alleen maar te kijken, kijken en genieten. Naast mij wordt druk mijn kant op gefotografeerd. Als ik verbaasd zwaai wordt er gewezen: kijk achter je. Daar zwemt een behoorlijk grote  napoleonbaars vlak lang, met zijn groengele vel en zijn draaiende oogjes. Hij vindt het prettig tussen de duikers en is een vaste gast. Er zal ongetwijfeld iets voor hem te halen zijn. Na drie kwartier verder over het plateau naar de opstijgplek. We komen morenes tegen, een grote  potatogrouper. Er is een mooie witte zandrivier met daarin garden eels, die je heel dichtbij laten komen, zodat je goed hun tekening kunt bestuderen. Er komt nog hier en daar een haai voorbij, er zijn bij de safety stop nog scholen barracudas en snappers en jacks en ook een kleine schildpad maakt zijn opwachting. Het is gewoon een wereldduik. Volgende keer de camera mee, anders gelooft niemand dit. Gelukkig worden we voortdurend gefilmd en ik hoop dat mijn buurvrouw nog wat foto’s maakte van de baars. Daarna German Channel, een bestemming die met gejuich wordt begroet door een aantal groepsleden. We gaan twee poetsstations bezoeken en krijgen beloftes van rode en witte anemonen, mantas, roggen en haaien. De rode anemoon schijnt aangewezen te zijn, maar als je achter een groep van 16 man hangt mis je wel eens wat. Ook de bananenslak aan het eind is niet voor mij, ik hang al in de veiligheidsstop. Maar de feathertail ray, onder het zand, vrijzwemmend terwijl het zand van hem afstroom, daarna weer op het zand; de haai die voor de wand ligt te liggen, de grote scholen bigeyes en unicorn, de bal met vermoedelijk makrelen, de schildpad die aan het eten is, tussen de rotsen, het mooie heldere water: het laat ons vergeten dat er bij het poetsstation geen aanbod was, en dat die anemoon maar klein was.

BBQ lunch en dan tijd het log bij te werken en wat te rusten voor wat er weer gaat komen.

Wat komt is een duik op turtle cove. Door een schoorsteen naar beneden en voor je de grot weer uitgaat even een foto van de electric clam. Dan langs de wand met prachtige zweep- en waaierkoralen en hier en daar zacht koraal in alle kleuren. De schildpad komt uit zijn hoek en in het blauw kruizen de haaien, samen met de snappers, de jacks, de alom tegenwoordige balestiodes. Aan het eind nog even over het plateau waar alle mogelijk rifvis goed te fotograferen is in het heldere licht. Iemand zag een manta (niet ik), iemand zag een flabelina (niet ik) en er zijn vissen die geniepig voor je uit blijven zwemmen, net altijd even te ver voor een foto. Gelukkig is bij terugkomst  behalve de aanwezige nacho/kaas snack ook het winketje beschikbaar. Ik koop het fotoboek dat de tourmanager, die professioneel fotograaf blijkt, bij elkaar schoot hier in Palau. Niet alle beesten heb ik hier gezien, maar zelfs als dat wel het geval was, nooit zal ik zelf zulke foto’s maken. Ik win nog wat inlichtingen over mogelijke dagbesteding op zondag, en besluit niet voor de duik met de nautilussen te gaan ($ 1000) en ook niet de WWII toer, (slechts $750), maar een auto te huren voor een toer rond het eiland en een wandeling naar de waterval. Nu eerst de vierde duik afwachten, in de schaduw op het achterdek.

De avondduik brengt meer leven dan de vorige, maar groots worden ze niet. Er zijn komkommers, er zijn twee two spotted lionfish, er is een zwemmende garnaal en er is een heel grote zeester met een weer aangroeiende arm. Genoeg weer voor deze dag, vijf duiken lang plezier onder water.

2 thoughts on “Wie verre reizen maakt…. 6,  Duikdag 3, 5 september

  1. Nou ik vind dit een prachtig en levendig verslag, leek wel of ik er bij was. En wat eng al die soorten haaien en barricuda’s die laatste zijn toch ook gevaarlijk. Maar wel overweldigende ervaring voor je. Was dit de mooiste duik ever? Leek me wel.tot de volgende spannende(?) bericht.Liefs je zusje uit Groningen (hoe saai klinkt dit nu)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s