Op het water

Vandaag was zo’n dag uit de vakantiefolder, oplettend lezertje. Azuurblauwe zee, hagelwitte stranden, palmbomen. En duiken. De eerste twee muckdiving op klein spul, niet dieper dan tien meter. Wandelende schelpen gezien, nieuwe (voor mij). Dan is mijn duik al geslaagd. Maar het tochtje heen en weer was ook heerlijk. De Filippijnen en de zee, dat hoort bij elkaar. Op het water mannen in kleine prauwen. Soms alleen, als ze lijnvissen, maar soms ook in een wat grotere boot met een aantal fuiken aan boord. De jongste van het stel (met de beste ogen) heeft een masker voor en steekt af en toe de kop in het water. ‘s Middags zien we ze weer, dan is de boot leeg en zijn ze kennelijk bezig ze weer op te zoeken. Onze boot is ook een prauw, maar dan een buitenmodelletje. Twee keer zo breed als de vorige boot, meter of drie schat ik. Langs de rechte romp de riggers, daarvoor de boeg met stompe en omhoogstekende kop, achteraan de kont. Deze boot heft een dieseltje staan dat vrolijk pruttelend ons over de golven jaagt. Als die er zijn zorgt de kapitein in de overdekte stuurhut dat er vaart wordt geminderd. Het middendeel heeft en dak van wit zeil, handig tegen zon en regen. De voormast is voor de lampen. Er is nog een overdekte ruimte waar de zwemvesten liggen. Verder overal lange banken en afstelplekken voor de tanks. Alles bekleed met antislip materiaal. Een grote ton met zoetwater voor de camera’s en een kleinere voor de masker, een plek waar je diezelfde camera’s kunt servicen. Aan de riggers lussen om je aan vast te houden als je bovenkomt en de trap nog niet op kunt . Als we varen, zit er een man op de boeg om te zien of er niets op het water is waar we last van hebben. De mannen zijn allemaal watervlug. Ze springen net zo makkelijk in het water om nog even iets op drie meter op te vissen. Als we het water uitkomen nemen ze vinnen aan, helpen je de trap op en nemen tank en bcd in ontvangst. Het sjouwwerk ‘s morgen is ook voor hen. De boot kan niet voor de kant komen, dus lopen zij met een hele set op de rug heen en weer om alles aan boord te krijgen en naar afloop alles weer naar de wal. Die hier hoog ligt, dus ook een steile trap op. De kust gaat hier namelijk overal een paar meter recht omhoog en wordt dan direct begroeid. Het geeft een apart effect van het water af. Alsof de eilanden op een onderstel liggen.
Liggen we ergens bij een strandje, dan wordt de boot onmiddellijk beklommen door de aanwezige kinderen. De oudste jongens leggen een kaartje met de bemanning en winnen. De jongeren klimmen op de riggers en springen er met veel plezier weer af. die er dan steeds vanaf springen en ook nog een stukje mee weg varen, om dan een snoekduik te nemen en terug te zwemmen. Water is hier leven.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s