Noble ledger, week 4, dag 4, Wildflecken

De laatste dag voor ons in deze oefening, die in Noorwegen nog doorgaat met echte actie. Voor mij blijft er, naast het bewaken van de injects, het afleveren van een brief over. Mooi weer, in een kwartiertje loop ik naar de top van de heuvel en geef hem af. Weinig weet gehad van het weer, en weing profijt als het goed was, tegen de tijd dat we uitgewerkt zijn is het al donker.
Maar nu een wandeling in het zonnetje, op de terugweg naar de traditiekamer. Een kleiner gebouw waar men met veel documenten, foto’s en af en toe een uniform of wapen een beeld schetst van dit gebied. Op wikipedia vindt u de hele geschiedenis.
Op kantoor terug de computer opschonen, er zijn heel wat documenten later herzien, die dubbelingen kunnen wel weg. Dan kopiëren op usb wat we mee naar huis willen nemen, en ook in het papier op het bureau schiften. Bewaken van de injects, het volgen van het nieuws en de verklaring afwachten die een einde aan het onafhankelijkheidsavontuur van mijn provincie en aan mijn carrière maakt. Als de Premier van Arnland verklaart dat ik met wat collega’s het land heb verlaten en er aan de vijandelijkheden een einde is gekomen, stelt hij mijn opvolger voor. De nieuwe interim-gouverneur lijkt sprekend op mij, afgezien van haar paarse haren dan.
Sommigen hebben nog allerlei injects en hier en daar nog een vergadering, Gulia en ik ontmantelen ons kantoor na een laatste lunch in de DFAC. ’s Middags komt er nog maar eens een generaal langs, en ook nog een kolonel. We worden hartelijk bedankt. We krijgen van onze onvolprezen Math en zijn onmisbare Bert de herinneringsmunt overhandigd. De studenten krijgen allemaal een setje cadeautjes met het 1GNC logo, handige hebbedingetjes. Om half zes worden de eerste laptops al afgevoerd en staan de meeste whiteboards op de gang. Ik kleed mij om naar een passend jurkje en nog een keer zit de hele bende aan het diner met elkaar. Bij het weggaan zie ik “mijn” generaal, die in een andere ruimte met zijn staf het feit viert dat wij hier niet voor niets zijn bezig geweest en zijn legerkorps de NATO accreditatie heeft behaald. We geven elkaar de hand, spreken wederzijds woorden van waardering uit en omhelzen elkaar, de vrede is getekend.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s