Noble Ledger, week 3, dag 1, Wildflecken

Wat er allemaal gebeuren kan in een dag. ’s Morgens niets vermoedend met de trein, die helaas niet in een keer doorgaat, maar je drie keer laat overstappen, met twee koffers en een handtas. Vervolgens sta je op de verkeerde plek bij het goede station. Tegen de tijd dat je er achter komt dringt de tijd, je rent naar de andere kant van het station, om daar te ontdekken dat je handtas is achtergebleven. Met paspoort, pasjes, tokens, sleutels, etc, etc. Kortom, alles. Weer terug naar de andere kant, om te zien dat hij daar niet meer staat, weer terug naar de andere kant om te vertellen dat hij echt weg is, na aangifte te hebben gedaan bij de NS. Dan in een achtergebleven busje (rest is al vertrokken) naar het politiebureau. Daar doen ze geen verloren voorwerpen meer. Gezien de aard van de inhoud en het feit dat ik op doorreis ben naar het buitenland, en dus weinig heb aan een lokaal stadhuis op zaterdag, maken ze toch proces verbaal op. We vertrekken, een tas lichter en met een stervende telefoon, oostwaarts.
Dat er dan mensen zijn die liften op stations als toilet gebruiken, wat je pas merkt als je uitglijdt, laten we dan maar even buiten beschouwing.

Tijdens de regenbuien onderweg regel ik op het laatste restje batterij nog dat de cilinders in mijn sloten worden vervangen. Fijn als je goede vrienden en buren hebt om je op afstand bij te staan. De rest van de reis gebeurt er niets bijzonders meer gelukkig.

In de namiddag komen we aan in Rohn, waar de zon weer schijnt. Een typisch Duitse streek in de omgeving van Fulda. Rohn is een UNESCO site. Dit vanwege het beladen verleden van deze plek, waar niets meer van te zien is. Wat we wel zien: heel veel gebouwen in traditionele stijl, een groot deel gemoderniseerd en vers in de verf, een deel met wat verweerder uiterlijk. Prachtig onderhouden grasvelden, zeeën van ruimte, en bordjes als: War Simulation Training Area, en schietbaan==>;. Veel van onze collega’s zijn er al, de rest druppelt binnen. Er is hard gewerkt om van een leeg gebouw een gebouw met kantoren te maken. Op het laatste moment werd er nog van alles veranderd, dus het lijkt vanzelfsprekend die tafel met pc en kantoorspullen, maar het is het niet. Ik heb dit keer een stagiaire die me bij staat: Gulia. Ze studeerde Latijnse talen en geschiedenis, dus logisch dat ze nu hier zit.

Na geprobeerd te hebben in het systeem te komen, wat uiteraard niet de eerste keer lukt, houden we het om half negen voor gezien en ga ik naar mijn slaapkamertje. Ik heb hier vier bedden en twee kasten, ruimte genoeg. Maar geen internet, geen tv, geen radio. Een soort kloosterbestaan zal ik hier ’s avonds leiden de komende weken. Hoewel: hoor ik daar collega’s de gang op komen op weg naar de messroom?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s