Scripten, dag 1, sport verbindt

Sport verbindt

Zo ben je bezig met een verbouwing tot kunsthal en het plannen en uitvoeren van twee verjaardagsfeestjes, zo zit je op maandagochtend in de auto op weg naar Munster. Want daar is het hoofdkwartier van het Nederlands-Duitse legerkorps. Ik schreef het hier al eerder: oefenen, oefenen. Dus nu beleven wij hier ground-hog day, wat in mei gebeurde is niet gebeurd, nu gebeurt er in Arnland net iets anders, of hetzelfde nog een keer.
Bekenden voelen al bijna als familie, het battle rythm wordt snel eigen gemaakt. Vandaag het inspreken, inchecken, inloggen en inlezen. Morgen bedenken wat voor verhaallijnen nuttig en uitvoerbaar zijn en echt aan het schrijven. Want waar ik in vorige oefeningen roleplayer was die soms iets aan het script aanvulde, ben ik nu scripter die ook af en toe role-playet, maar ook de uitvoering tijdens de echte oefening straks bewaakt en aanpast. Een nieuwe uitdaging dus. In een prachtige werkomgeving. Schitterend weer waar wij alleen tijdens de wandeling van kantoor naar aula, of tijdens de pauzes van kunnen profiteren.
Het onderkomen is net naast de kazerne helaas, die zit vol. In een soort sporthotel, met hiernaast een wedstrijdbad, sporthallen, atletiek- en voetbalvelden, en dus veel jongelui die met dit mooie weer vermoedelijk nog lang actief zullen blijven.
Na een enerverende en lange dag zit ik hier dus, met een haperende wifi met mijn laptop op schoot in het avondzonnetje dit blogje te produceren. In de hoop dat de wifi straks weer tot leven komt en ik dit wereldkundig kan maken. Het is allemaal nogal restricted, dus inhoudelijk hoort u niets.
Wat wel erg grappig is: toen we in mei in Nederland oefenden, was de catering in handen van Duitse uitvoerders en werden we begraven onder de abrikozen. Nu zitten we in Duitsland en is er dus een Hollandse cateraar, en geen abrikoos of aardbei nog gezien.

De namiddag briefing was kort, want om zes uur zagen we op een supergroot scherm in de volle messroom Nederland er een tweede doelpunt infrommelen, op het moment dat de helft van het publiek het voor gezien hield, hier en in Sao Paolo. En zo stommelt Nederland door naar volgende rondes. Zoals we wereldwijd wel eens een conflict of oorlog instommelen. Beetje links, beetje rechts, nog eens proberen en je zit er in.

foto

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s