Vrijdag

Een levendige maar zeker geen drukke vrijdag op het plein. Iets meer mensen dan andere vrijdagen, maar geen duizenden en duizenden. Alhoewel je niet moet onderschatten hoeveel mensen er nog zijn. Ze lopen rond, staan met elkaar te praten. Discussiëren, meningen uitwisselen, iets wat voorheen niet kon. Op die manier is ook besloten de actie op Tahrir af te bouwen. Of het plein wordt vrijgegeven voor verkeer moet nog besloten worden, sommigen zijn daar fel tegen. Zoals hier eerder geschreven, groeit het kamp voor het kabinet en ziet ook het kamp bij Mogamma er goed uit. De tenten opnieuw opgezet, de leuzen vernieuwd. Verse graffiti en foto’s van afgelopen januari. Bij de kabinet sit-in is het voordeel dat men weliswaar risico loopt overvallen te worden door de overheid, maar van dieven heeft men geen last. Dat was op het plein wel anders, daar sloeg menig zakkenroller zijn slag. Anders ook dan bij de vorige revolutie, toen dat niet voor scheen te komen.

Het tentenkamp is rustiger, georganiseerd. Er wordt geveegd, gegeten en gedronken. Gepraat en kunst gemaakt. Er wordt af en toe gevoetbald. Familie komt langs voor een praatje. Ze verwachten hier nog wel even te zijn. Achter hun pc’s midden op straat houden ze contact met thuis, als thuis tenminste weet waar ze zijn. Niet iedere revolutionair vertelt zijn familie dat hij mee doet. Zelfs El Baradei vertelde zijn moeder niet dat hij naar het plein ging.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s