Arm

Verbeten schraapt ze haar hielen tegen de marmeren rand in het washok. Ze probeert haar voeten te wassen onder het magere straaltje water dat uit een van de vele kranen komt. De enige die water geeft, en dat is al meer dan de afgelopen twee dagen, toen er geen water was. Meer dan lastig hier, in de vrouwenafdeling van de Omar Makram Moskee. Dit is de enige moskee in de buurt, en de Koran schrijft voor dat je pas kunt bidden na de voorgeschreven wasrituelen. Onderbenen, onderarmen, gezicht en nek. Ze doet wat ze kan, met blote handen en het beetje water dat er is. Een Zuid-Franse camping dertig jaar geleden zou zich er voor geschaamd hebben. Als er geen water is, gebruik ik de wc van de kerk. Niet veel beter, maar een persoons, en altijd heet water.

Dat is waar armoede op neer komt. Nooit genoeg gelegenheid om echt schoon te worden, nooit zoals wij elke dag schone kleren, een wasmachine, een hete douche. En ook: in de massa dringen als er voedsel uitgedeeld wordt, zoals nu. Dat is eten wat voor de mensen op het Tahrir plein is bedoeld, maar sommige genootschappen gebruiken het ten bate van mensen in de buurt. Niet het oorspronkelijke doel misschien, maar wel waar deze revolutie over gaat: een behoorlijk bestaan, zonder gebrek, zonder angst, met enige waardigheid. Water uit de kraan, een school met echte leraren, voldoende voedsel, een baan als je van school komt. Politie waar je niet bang voor hoeft te zijn. Simpele dingen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s