Stoep

Daar zit hij, op de stoep, vlak naast de lantarenpaal. Ik kwam hem tegen op een van de drukke winkelstraten rond Tahrir. Een steenworp afstand van de revolutie, die vanavond weer even dreigde te ontsporen na een conflict over theeverkopers. Hem stoorde het niet en ging het allemaal niet aan. Hij maakt zijn huiswerk hier, elke avond. Schrift, boek en pen, druk schrijvend en bladerend, opgaand in zijn werk en zich niets aantrekkend van de mensen die vlak langs hem gaan in een ononderbroken stroom. Thuis geen ruimte of licht genoeg? Mogelijk, maar het echte antwoord ligt ook voor hem: vijf pakjes papieren zakdoekjes. Ze zijn te koop, je betaalt er een pond voor. Een dunne lijn tussen verkopen en bedelen Als hij dat elke avond doet en hij verkoopt elke avond vijf pakjes (wat twijfelachtig is) kan hij misschien vijftig pond verdienen voor zijn familie. In een land waar 40% onder de armoede grens leeft van 2 dollar per dag een flinke som geld. Een afgestudeerde arts verdient hier in een staatsziekenhuis 1200 LE per maand, zo’n 200 dollar. Dat vindt men goed betaald, maar een echt behoorlijk bestaan kun je daarvan niet opbouwen. Daar gaat het hier over in Egypte, oplettend lezertje, een behoorlijk bestaan, met een redelijke opleiding een kans op een baan die normaal betaalt. Dat en educatie en betaalbare gezondheidszorg. Waard om een paar weken voor op een plein te zitten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s