Bahariya

De eerste trip deze week was naar de Oase Bahariya, met daarbuiten de zwarte en de witte woestijn. Het toerisme hier is pas in de tachtiger jaren ontdekt. Bizar genoeg is degene die deze oase bekend maakte gestorven aan een zonnesteek, en als dank heeft hij een mooie tombe in de woestijn gekregen van de plaatselijke bevolking. Toch een beetje suf einde voor zo’n ontdekkingsreiziger. Gelukkig gingen wij op reis in een periode dat het weer aangenaam is. Overdag niet snikheet meer en de nachten nog geen diepvries. De grootste plaats van de oase, die vier dorpen kent, is nog altijd een slaperig stadje. De 4wd als jeeps en landcruiser, zijn de normale wijze van transport voor de toeristen, de brommer en de kar die voor de plaatselijke bevolking. Er zijn grotten en oude heiligdommen, maar die hebben we overgeslagen. Wat ik bizar vond: in de plaatselijke boekwinkel, met allerlei interessants over de streek en het land, ook een aantal Nederlandse boeken. Ongetwijfeld achtergelaten door een landgenoot met ruimtegebrek in de koffer terug. Een filmteam maakte zich op om de woestijn nog een keer vast te leggen. Wij ruilden bij het plaatselijke motel het busje in voor twee landcruisers met half-bedouine chauffeurs. Het zag er allemaal zeer mans uit, met op het dak van allerlei nuttigs, zoals matrasjes, slaapzakken en lage tafeltjes.

Voor we echt de woestijn ingingen nog even een bezoek bij de bron die de oase zijn bestaan geeft. Er zijn veel bronnen, maar deze was lekker warm en ooit geopend door Hosni zelf. Rond de bron dadelpalmen, twee koeien en wat tentjes voor toeristen die daar dan kunnen eten en genieten van muziek, zang en dans. De plaatselijke winkeltjes verkopen allemaal hetzelfde: chips, zoetigheid, kaas en blikvoer. Even bij de jongetjes voor de toonbak de prijs opvragen anders betaal je gauw een pond teveel als toerist. Verder winkeltjes met handwerk en geweven kleden in soorten en maten, allemaal door de vrouwen van de verschillende oases met de hand geweven in aardse kleuren. Ze zijn er duur, de thee is 5 pond. Als je een opmerking maakt over de prijs wordt er rondom gewezen: hier is verder niets, dus kost het meer. Daar zit wat in, de marktwerking is hier ook doorgedrongen. Na een korte stop op echt sanitair, het laatste voorlopig, gingen we de lange weg de woestijn in. Het avontuur tegemoet.

Dat u nog thuis zit met dit weer.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s