Trots

Zo kort voor 6 oktober, hier een nationale feestdag, het panorama bezocht. Dat is nog even volhouden, oplettend lezertje, want je kunt er met een groep in of moet heel veel entree betalen. Gelukkig werden er net twee bussen schoolmeisjes leeggeschud. We mochten eerst even wachten bij de Cafetaria, waar de kinderen, op schoolreisje, allerlei leuke maar onnutte zaken konden kopen als mutsjes, kroontjes, snoepgoed of een foto in klederdracht. Je kon ook jezelf laten monteren in een foto met een beroemdheid naar keuze. Toen dat achter de rug was naar binnen. het is een flink complex, buiten staat al het gebruikte wapentuig (de types dan) van de 1973 oorlog. Binnen eerst grote muurstukken met glorieuze momenten uit de geschiedenis van het leger, teruggaand tot de tijd van Ramses. Op sommige van de platen Mubarak, die toen hoofd van de luchtmacht was onder Sadat.

Toen nog even wachten tot de schoolkinderen waren bijgepraat in een zaaltje, waar toen het gordijn open ging in een maquette de slag werd uitgelegd in vloeiend Arabisch (neem ik aan). Het geheel was nog analoog, de raketten gingen per vislijn omhoog en de straaljagers op die manier van links naar rechts of naar beneden. Geëindigd werd met een heldhaftig lied dat de kinderen konden meezingen, wellicht het volkslied. Daarna naar het echte panorama waar we werden rondgedraaid langs een levensechte weergave van de hele actie, met schilderingen op de achtergrond en echt materiaal op de voorgrond. Geluidsbanden van overrazende vliegtuigen, bommen en granaten om het af te maken. Nog steeds geen woord verstaan, maar genoeg begrepen.

Interessant te zien hoe de weergave van zo’n oorlog verschilt. vraag het in Israel en ze zullen zeggen dat ze gewonnen hebben. Vraag het in Egypte en het antwoord is gelijk. In ieder geval leidde het alles er toe dat de Sinai woestijn weer onder Egyptische vlag kwam.

Om de hoek, achter het stadioncomplex is het graf van Sadat en van de onbekende soldaat. Al gauw een half uur lopen schat ik, en toen kwam ik niet verder dan de rode loper, die alvast klaar lag voor de officiële viering die hier gaat plaats hebben overmorgen. Dus ik mocht met mijn voetjes die loper en het omliggende marmer helaas niet beroeren, maar goed, zo was het ook allemaal wel te zien.

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s