Roeien

Nog maar eens op zoek naar een roeiclub, oplettend lezertje. Er is er een waar ik lid van kan worden, tijdelijk, maar ik zag nog ergens een botenhuis op Zamalek en wilde zien of dat mogelijk een internationaal clubje was. Weer een paar kilometer langs de Nijl, geen straf nu het weer steeds clementer wordt, en je in de schaduw van de bomen daar kunt lopen.

Het botenhuis heb ik gevonden, en de bewaker, die in gebed was toen ik aankwam. Hij had net de was gedaan, overal hingen shirtjes en sokken, dus een actief clubje. Maar helaas, in zijn beste Egyptisch wist hij mij duidelijk te maken dat dit de Navy club was en ik dus niet mee kon roeien daar. Even een granito bij Cilantro daar in de buurt en maar weer terug dan. Als bijkomend voordeel: de art gallery die beloofd had geopende te zullen zijn na een paar dagen, was dat inderdaad. Ik heb mijn naam onder die zes andere namen geschreven, als eerste in Latijns schrift en ik heb even rondgekeken. Er waren verschillende ruimtes die bij verschillende eigenaren hoorden, een gevuld met de beloofde Spanjaarden, de rest uit Egypte. Een leuk kijkje in de keuken. Nog een rondje beeldentuin en weer terug naar huis.

Volledig foute timing weer, ik stapte om drie uur in. Haringen in een tonnetje, sardientjes in een blikje, ze moeten zich zo gevoeld hebben als wij. Bij elke halte stapten er twee vrouwen uit en wilden er zes of meer weer in, en ze deden het ook. Omvallen kon gelukkig niet. Het meisje naast mij zei zeer passend: crush hour.

Op de foto herkent de geoefende roeier nog net een stukje boot, blauw met wit. Helemaal mijn kleuren.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s