Flat

Mijn computer had last van de hitte, oplettend lezertje, vandaar een laat blogje vandaag. Net toen ik dacht dat ik mijn telefoon eigenlijk niet nodig had werd er gebeld en staan er weer afspraken, en ondertussen blijf ik gewoon de stad verkennen, de ene dag dicht bij huis, de andere dag verderop, is nu de routine. Toen ik vanavond op mijn ieniemienie balkonnetje stond (gelukkig heb ik kleine voeten) realiseerde ik me dat dit het eerst echte flatgebouw is waar ik ooit woonde. Ik kwam niet verder dan vier hoog in Amsterdam op een kamer, toen ik daar schoolging. Zonder lift. Maar dat was een trappenhuis met drie bewoners voor die deur, toch anders dan een echte flat. Hier zit ik vijf hoog in een gebouw waar nog drie verdiepingen boven mij zitten. Een typisch lokale mix van wonen en werken hier. In de plint zitten een Café Italiano, een wasserette die dicht is en een pharmacy. De benedenverdieping binnen is verder voor een Consulting Orthopedic Surgeon met een Brits diploma. De receptie in de hal zit er voor National Gas, die in ieder geval een verdieping en mogelijk twee inneemt. De chauffeurs zitten overdag keurig in pak met stropdas buiten te wachten tot ze nodig zijn, en groeten mij inmiddels vriendelijk als ik langskom. De rest zijn zover ik weet woningen, per verdieping vier. Ik zie zelden of nooit buren. In de lift kwam ik eens twee kinderen tegen die geleerd hadden niet tegen vreemden te praten; en een vrouw die zich verbaasd afvroeg wat een Hollander in godsnaam tot wonen in Cairo bracht. De lift is te snel om dat in drie verdiepingen uit te leggen. Een keer waagde ik mij per trap naar beneden, iets wat je niet graag doet omdat de vuilniszakken op de overloopjes halverwege de verdieping worden neergezet ‘s avonds laat, en er hier net als overal katten zitten. Die vuilniszakken worden dan door de manusjes buitengezet, om rond middernacht te worden opgehaald door de vuilniswagen. net als in Istanboel rijden die hier ‘s nachts, overdag is er geen doorkomen aan natuurlijk, en is het ook veel te warm voor dat soort klussen. Ander zwaar werk gebeurt hier ook wel een ‘s nachts. Ik ben net begonnen in the Yacobian Building, dus dan kan ik zien of dit normaal is, dat je je buren zo weinig ziet hier. Horen doe ik ze ook nauwelijks. maar goed, ik hoor ook de vliegtuigen niet die hier van het vliegveld in de buurt gebruik maken. Het straatrumoer verdringt al het andere achtergrond lawaai. Het is nu half drie en het gaat door als een bezige dag bij ons. Voor hier is het rustig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s