Verhalen

Allemaal mooi natuurlijk, zo’n lekker terras, met drankjes hapjes en veel jongelui, maar dit is het gouden bovenlaagje van dit land, en het is flinterdun. Arm en rijk zit hier ver van elkaar af in inkomen, maar dicht bij elkaar in woonomgeving. zoals A me vertelde de bijeenkomst afgelopen zondag: de wijken zijn allemaal gemixt, heel rijk naast heel arm. Bij mij om de hoek is een veldje, waar ooit een gebouw stond, en over twee maanden weer gebouwd gaat worden. De muur eromheen, de struiken en de wachtershuisjes staan er nog. In een hoek van het terrein staan wat kartonnen en plywood wandjes, en daar tegenover, in de schaduw van de muur, is een kien veldje aangelegd, met maxefs en zo, inclusief een vogelverschrikker. Vanavond zag ik daar voor het eerst mensen, twee kleine kinderen waren aan het spelen, een man liet zich zien in de opening van het bouwsel. Squatters? Of de bewaker van het terrein, om te zorgen dat het leeg blijft? Ik vermoed het laatste maar hoe dan ook, dit is leven om te overleven, op het randje van het bestaan. Tegenover de grootste supermarkt in de buurt, die onbereikbaar ver weg is.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s