3

P2220030 De laatste ochtend op kantoor is achter de rug, oplettend lezertje. Ik heb nog verbazingwekkend veel gedaan in de chaos. Er was een workshop, er kwamen nog wat vragen voor herziene CV’s en referentiebrieven, er moeten vouchers uitgedraaid worden (helft vergeten) en meer van dat soort klusjes. Om een en ander af te ronden kwam er een klein vrachtwagentje mijn boxen ophalen, die nu hopelijk op weg naar Nederland zijn en op me zullen wachten als ik terug kom. Rond koffietijd (die ze hier niet hebben trouwens) zaten we bij elkaar en begon het afscheidceremonieel. In kleine kring door alle last minute veranderingen, de provinciecollega’s hadden we morgen verwacht, dat ging nu niet door. Maar toch, veel lieve woorden en lieve cadeautjes. Gelukkig had men mijn verzoek om rekening te houden met mijn koffer, ter harte genomen. Alles kwam in kleine doosjes, en ik heb nu eindelijk een stapel cd’s met Irakese muziek. Voor het laatst mijn computer afgesloten en samen met het mobieltje ingeleverd. Body armour en helm ingeleverd. Daarna nog even hier en daar buurten en naar het andere gebouw om iedereen de hand te schudden. Ze willen graag contact houden en ik heb me laten vertellen dat ze daar ook heel trouw in zijn. Ze houden het jaren vol. De zegeningen van Facebook zijn aan hen wel besteed. Nog een keer samen lunchen en dan is het gedaan. Nog wat foto’s bij de auto’s, omhelzingen en handjes geven, al naar gelang. Ik omhels S, die een hand geven al heel wat vindt, en zijn collega’s beloven hem dat ze het niet aan zijn vrouw zullen vertellen. Door alle grapjes houden we het licht, want N en ik moeten elkaar vertellen dat we niet willen huilen. Dat lukt gelukkig. Als laatste expats verlaten we de compound. Negen maanden leefde ik daar, deelde ik het werk met mijn Irakese collega’s. Ik hoop dat al het werk door hen gedaan de afgelopen jaren, er toe kan bijdragen dat ik over niet al te lange tijd terug kan komen als toerist. Op veel cadeautjes staan afbeeldingen van eeuwenoude bezienswaardigheden. Insh Allah kan ik ze ooit eens bekijken.

 

 

 

1 thought on “3

  1. Lieve Linda Rose
    goede en veilige reis en tot zien in Nederland.

    Ook ik wil wel eens als toerist dit land kunnen bezoeken en als het even kan met mijn achterbuurvrouw, laten we hopen samen dat de interventies niet voor niets zijn geweest en we later terug kunnen kijken en spreken ” weet je nog ..? Het was goed wat jij daar hebt aan hebt bijgedagen “

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s