3?

P2100029 De cadeautjes lopen nog steeds binnen, en we blijven foto’s maken. Zoals iedere morgen alle kantoren langs, en hier en daar nog een aarzelend verzoek voor een referentie brief. Ze willen niet lastig zijn, ze weten dat ik meters maak, maar toch, als het zou kunnen? Ondertussen draait de berichtenmachine hier overuren en veranderen de plannen per half uur zo ongeveer, zodat we halverwege de middag moeten concluderen dat de zorgvuldig geplande feestelijke lunch vermoedelijk in het water zal vallen. Iedereen wordt er een beetje droevig van. Maar we geven het niet op.

Ik heb een paar goede gesprekken nog op verschillende afdelingen. Hoe het moet met de toekomst van Irak, wat ze verwachten van de protesten aanstaande vrijdag, die hun schaduwen nu voor ons vooruit werpen. Ze vrezen geweld, niet gek ook in een land waar bijna nog iedereen een wapen thuis heeft, ter bescherming. We praten over wat de gouverneur zou kunnen of moeten doen om dat geweld te voorkomen. Ik vertel ze wat ik denk dat ze zelf kunnen doen voor hun land. Na al die jaren oorlog, dictatuur en onderdrukking, in een cultuur waar toch al het tribale denken de route bepaalde, vertel ik ze dat ze zelf ook veel kunnen doen.

Je wilt geen corruptie? Wees niet corrupt, betaal niet extra om je paspoort op tijd te krijgen. Maar dan krijgen we geen paspoort. Ja, dat is dan de prijs, zet het maar op Facebook. Als iedereen weigert te betalen is het zo gebeurd, en dan kun je verder. Als het niet van boven naar beeneden kan, dan maar van beneden naar boven. Houd je eigen omgeving schoon, ga eens met elkaar aan de slag in je wijk, als je terug bent van het vrijdag gebed. Ja, ze moeten het beamen, dat is een mogelijkheid. Aarzelend zeggen ze het, ze zijn het niet gewend. Ik citeer Kennedy en er gaat hen een lichtje branden. Ah, daar komt die slogan van Mercycorps vandaan! Daar zit veel in. Be the change you want to see in your country. Ik vertel ze dat ik het in hun vertrouwde handen laat, de verbetering van hun eigen land, de toekomst van hun kinderen. ze zijn het beste wat dit land te bieden heeft, geschoold, actief, betrokken, met een netwerk. We spreken af dat ik snel zal komen kijken in Basrah, en als ik dan geen lege plastic flessen meer op straat zie, dan weet ik: het is gelukt.

Ze moeten er een beetje om lachen, maar volgens mij gaan ze het er nog over hebben met elkaar. Wie zaait, zal oogsten.

 

 

 

 

2 thoughts on “3?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s