Een Nederlandse in Karballa

Karballa A kwam het nummer van mijn telefoontje opnemen, oplettend lezertje. Dat doen ze regelmatig, er wordt geteld en gecheckt. Nu helemaal natuurlijk, zelfs ons kantoorgebouw was vanmorgen afgesloten met een hangslot, kon ik niet aan het werk.

Terwijl A bezig was met die controle liet hij mij een filmpje op zijn telefoontje zien, duidelijk een beter model dan het mijne. Het filmpje was van enkele weken geleden, een opname van een televisie interview met een Nederlandse. Dat was te horen aan de taal, verder leek ze thuis te horen in dit land. Volledige jallabaya, zwarte sluier. Ze was een paar dagen in Karballa, tijdens de pelgrimage daar. De reporter wilde graag van haar weten of dat niet moeilijk was, wat har vrienden en familie er van vonden, hoe ze het vond in Irak. Ze waren er op bezoek, ze woont met haar even jonge echtgenoot gewoon in Nederland.

A was duidelijk onder de indruk van het verhaal. Hij vroeg mij of er kans was dat ik er ook nog eens zo bij zou lopen, als gelovige moslima. Ik heb hem verteld dat het zeer onwaarschijnlijk was dat ik ooit gesluierd zou gaan. Maar toch zei A, je weet maar nooit. A heeft het beste met mij voor, hij blijft hopen.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s