Een Nederlandse in Karballa

Karballa A kwam het nummer van mijn telefoontje opnemen, oplettend lezertje. Dat doen ze regelmatig, er wordt geteld en gecheckt. Nu helemaal natuurlijk, zelfs ons kantoorgebouw was vanmorgen afgesloten met een hangslot, kon ik niet aan het werk.

Terwijl A bezig was met die controle liet hij mij een filmpje op zijn telefoontje zien, duidelijk een beter model dan het mijne. Het filmpje was van enkele weken geleden, een opname van een televisie interview met een Nederlandse. Dat was te horen aan de taal, verder leek ze thuis te horen in dit land. Volledige jallabaya, zwarte sluier. Ze was een paar dagen in Karballa, tijdens de pelgrimage daar. De reporter wilde graag van haar weten of dat niet moeilijk was, wat har vrienden en familie er van vonden, hoe ze het vond in Irak. Ze waren er op bezoek, ze woont met haar even jonge echtgenoot gewoon in Nederland.

A was duidelijk onder de indruk van het verhaal. Hij vroeg mij of er kans was dat ik er ook nog eens zo bij zou lopen, als gelovige moslima. Ik heb hem verteld dat het zeer onwaarschijnlijk was dat ik ooit gesluierd zou gaan. Maar toch zei A, je weet maar nooit. A heeft het beste met mij voor, hij blijft hopen.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s