Van het dak af gezien

Ondergaande-zon-t19285Deze week dook de middagtemperatuur flink onder de veertig, vandaag was het niet warmer dan 35/36 graden, en de nacht zal een miezerige 23 geven. Heerlijk dus om na het werk even met een beker thee op het dak te staan. De bries was zelfs koel te noemen, voor het eerst was het vestje dat ik vanwege de geldende fatsoensnormen draag niet te veel. Terwijl de zon snel richting de horizon zakte hoorde ik de geluiden van de wijk. Spelende kinderen, zoemende generatoren, pratende wachters, het geluid van het ontladen van AK 47’s, een loeiende koe. Claxons, voetballende jongens aan de overkant, het wieoewieoewieoe van een politieauto verderop. Om 17.17 raakt de zon de eeuwige stoflaag boven de horizon, waar hij precies inpast. Om 17.19 is hij verdwenen en om 17.20 hoor ik de eerste moskee, die het meest naar het Oosten. Het luistert nauw, dus de moskeeën verder naar het westen vallen iets later in, voor mij als laatste de moskee met de lichten, waar ik langs ben gereden. De honden verzamelen zich voor de noordpoort en blaffen een tijdje mee met de moskee. Het zijn er maar een handje vol vandaag, van de ruim twintig die ik af en toe zie. Nog even en het is november, de tijd van de stof- en zandstormen. Maar voorlopig hebben we het hier even geweldig.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s