Interniet

Babs en beer internetstoring Al eerder schreef ik ergens, hier of op Twitter, dat na terugkomst het internet stukken beter is. We hebben meer bandbreedte gekregen, dat scheelt een jas. Dus radio luisteren via de Ipod is weer mogelijk, een you tube filmpje hoeft maar drie keer op te laden op een gemiddelde avond en alles gaat lekker snel. Op mijn Mac dan hè, op het werk is het nog allemaal twijfelachtig. Af en toe wil mijn mail daar niet weg, volgens een van de nieuwe IT jongens is het een hardware probleem en als het vaker gebeurt moet er maar een andere laptop komen. Het is al maanden zo, dus dat wordt waarschijnlijk wisselen. Maar ook zonder dat hardware probleem gaat het op de meest ongelegen momenten fout. Meestal op dinsdag, als de rapporten verzameld worden, op woensdag, als ze het net op moeten, of op donderdag als we de VTC hebben met Baghdad. Vandaag was het dus weer raak. Na half negen geen enkele verbinding meer, en alle wekelijkse rapporten moesten vanmidag af zijn. Net na twee uur deed alles het weer. Toen kon dus alles doorgemaild worden en samengesteld. Om vier uur had ik de eerste weekly te pakken voor een zieke collega. Daarna die van mijn “eigen” team. Kwart voor zes was het af. Een van de collega’s zat toen nog te buffelen. Ook hij vervangt een collega op R&R, en hij heeft zelf altijd veel rapporten, waar ook veel aan te doen is. En ook zijn computer bleef lastig doen deze middag. Gelukkig heb ik me niet hoeven vervelen zonder internet. Mijn eerste dag op deze afdeling begon met een bureau inruimen, een werkbijeenkomst als voorbereiding voor een landelijke conferentie gaf weer wat werk met alles wat daar uit voort kwam. Collega K. ging rond het middaguur echt weg, met een brok in zijn keel en uitgezwaaid door slechts twee mensen, waar ik er een van was. Daarna een huisgemaakte lunch. Ik was op tijd gewaarschuwd en uitgenodigd dat er weer een echtegenote zou koken, dus kon ik aanschuiven. Als ik nu niet ziek word, word ik het nooit meer. Men heeft hier een lepel om mee te eten, en daarmee schep je ook gezellig weer bij uit de schalen op tafel. Ik laat me niet kennen en het was heerlijk, maar mocht ik de komende dagen weinig van me laten horen, dan weet u waar het van komt, oplettend lezertje.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s