Pindakaas

Images Bij het afscheid van mijn werk en van mijn Nederlandse omgeving, kreeg ik allerlei leuke cadeautjes. Een ervan bevatte ook een klein potje pindakaas. Inde veronderstelling dat dat niet te krijgen was in Irak, en wat moet een Hollander zonder pindakaas, drop, hagelslag en zware shag. Dan kunnen we niet varen, zeiden we vroeger altijd. Maar zie, dit is een Amerikaanse outfit, en de pindakaas komt daar vandaan (volgens de Amerikanen, ik zal ze voor dit keer geloven). Nu is die natuurlijk niet zo lekker als die van ons. Maar dat weten ze hier niet. Volgens mij is het grootse gevaar hier in Irak het vele eten. Met twee mogelijkheden tot een warme maaltijd per dag, is al dat powerliften in de gym wel nodig. Maar toch vond men het nog niet genoeg. De kok krijgt niet altijd wat hij vraagt, en dan loert het gevaar van verveling. De maaltijden zijn immers in deze omgeving de sociale hoogtepunten van de dag. Nu hebben we bezoek van een ervaren compound leider, en die heeft de lokale markt ingeschakeld. Er ging een lijst van twee A4tjes de compound uit, en ’s avonds was het opmerkelijk druk voor de koeling. Daar liggen (nu nog) marsen, chocola, smarties, bounties, allerlei fruitsapjes. In de vriezer liggen magnums (kleintjes gelukkig) en ander ijs, en naast de counter de echte Laceys en Dorrito’s. Sommigen besloten ter plekke om vanavond maar eens de algemene televisie te bekijken, wat anders weinig gebeurt. Als kinderen in de snoepwinkel, letterlijk en figuurlijk. He zal wennen, als je weet dat het er is, daalt vanzelf de behoefte. Maar vanavond was iedereen blij. Niet alleen een leger marcheert goed op een gevulde maag, expats doen het er ook rg goed op

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s