NBU 36, Prairie

IMG_4390

Als ik een bord passeer met Prairie View Cemetery realiseer ik me: die vlaktes, die bloemen, ook dat is prairie. Of juist dat is prairie. Dit is cowboyland, en dat is aan alles te merken. Van de muziek op de radio, tot de reclames voor Western Wear langs de weg en de jaknikkers en koeien in het veld. Ik ontbeet met verse blauwe bessen, Griekse yoghurt en toast met ei, deze ochtend. Mijn gastechtpaar, zeer gelovig maar ook zeer democraat, deelt met mij zijn zorgen om het land, en denkt dat 70% van de bevolking wel gelooft in duurzaamheid, klimaatverandering en dergelijke. Ze vinden de huidige president een gevaar, voor hun land en de wereld. Hier scheidt men zijn afval en Texas, zo rood als de staat is, barst van de windenergie. Zelf denken ze erover zonnepanelen te plaatsen op hun nieuwe dak.

Later die dag, als het rijke groene landschap boomlozer en droger wordt, als de jaknikkers toenemen en er overal ranches zitten, zal ik een paar keer langs en door een windmolenveld rijden. Twintig minuten lang windmolens, rondom en zover het oog reikt.

De oranjeroze rotsen piepen door de begroeiing heen en ik word erg blij van een tafelbergje dat nog wel niet kaal is, maar me toch doet denken aan Utah en haar landschappen. Plotseling zit ik in een weids landschap met aan de horizon plateaus en lange rechte wegen. Ergens schiet een coyote de weg over, later zie ik er een dood langs de weg liggen.

Waar te overnachten vandaag? Ik ben van plan om een rustplaats op te zoeken, daar mag je zonder problemen 24 uur staan. Ik wil eigenlijk niet zo ver deze dag, maar na het stadje Lampasas, waar ik mijn telefoonabonnement verleng en even de boerenmarkt bezoek en een potje honing meeneem, komt er niet veel meer langs om te bekijken, zonder erg uit de route te raken.

Om een uur of vijf vind ik het welletjes en zoek ik een plek via de Breaker app. Post zal het worden, daar is een parkeerplaats. Ik stap uit, doe wat inkopen, loop een blokje rond. Neem een ontbijtje bij McDonalds en vind dan op mijn slimme telefoon een picknickplek verderop net buiten de stad.

En daar sta ik dan nu. De generator doet pogingen Monsters innerlijk te koelen. Het verkeer raast langs, maar dat zal hopelijk afnemen. Ze zijn nog op weg naar Lubbock, ook mijn doel vandaag, maar toch even te ver voor het mooie. Morgen ligt Albuquerque binnen bereik, ook daar woont een voormalig collega, die mij zojuist haar adres doorgaf.

Ze waarschuwt voor de lange saaie wegen en wenst me daarbij sterkte.

 

2 thoughts on “NBU 36, Prairie

  1. Duidelijk wat veranderd, naast Ja knikkers ook windmolens, niet even een bar geprobeerd met line dance. Een paar cowboy laarzen altijd doe. Ik heb ze nog steeds. Gebruikt door mij en Annelies

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s