NBU 22, Up and away

IMG_3627

Na een heerlijke nacht werd ik om vijf uur gewekt door de Amerikaanse merel. He park was nog heerlijk rustig. Na de merel werd rest van het vogelvolk ook wakker. Ontbijten met de specht in een paal en een eekhoorntje op je autoband. Om half negen water en elektra er uit, gaskraan dicht, trapje naar binnen en omhoog. Naarmate we noordelijker komen stijgen we, verdwijnen de dode armadillos, maar kijkt een dode wasbeer mij vanachter zijn masker verwijtend aan. De I59 zou ons, naar verwachting, om een uur of zes in Chatanooga brengen. Pardon me Sir, maar we moeten natuurlijk ook af en toe stoppen. Ten eerste is Monster een dorstig beestje, hij lust wel voor $ 100 dollar benzine per dag. Ten tweede willen wij zelf wel eens wat zien, en er moest nog water en brood ingekocht worden. Zo stopten we vlak voor de grens met Alabama voor de kennisgeving dat Simmons Country Store sinds 1800 alles verkocht wat je nodig had. Ik zag al zo’n ouderwetse kruidenier voor me. Het plaatsje Kevenee bestond uit die oude bakstenen winkel, een spoorwegovergang, een kerkje en een vlooienmarkt. Eerst maar eens de markt over. Oud ijzer en glas, speerpunten en fossielen, speelgoed van toen en u. En de vrachttrein kwam langs, met toeter!. We kochten boiled peanuts en liepen hoopvol de winkel in. Die was er niet meer. Daar waren nu nog meer tweedehands winkeltjes en een eetgelegenheid met porkrind en hamburger.

En ten derde was er rond Birmingham een probleem, zodat we meer naar het zuiden geleid werden. Ook goed. Nu staan we dus in Oak Mountain State Park, in het bos. De turkeybacon sist in de pan, en de AC werkt op walstroom. Omdat ik de generator en de AC niet met elkaar kon laten praten, vermoedde ik ergens een knop die niet om stond. Maar waar? Ik heb alle knoppen en knopjes geprobeerd, een lange blik naar de generator geworpen, maar vond niets. Dus vanavond, met mijn mokje thee, eens een rondje gemaakt. Wie heeft er een RV? Hier staan veel caravans. Gelijk de grootste geprobeerd. Ze waren niet thuis, ze zaten met elkaar een paar wagens verderop te eten. En laat een van hen, Ryan, nu een elektrozaak gehad hebben! Hij wierp een blik, hij voelde eens hier en daar en vond diep verstopt een circuitswitch. Die had aan moeten staan, maar stond af. Hoera! Dus nu kunnen we ook koelen als we ergens in het wild staan. Het wordt hier steeds beter. Morgen zullen we, onvoorziene omstandigheden daargelaten, de Smokey Mountains bereiken.

1 thought on “NBU 22, Up and away

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s