Wie verre reizen maakt…. 18, Naar Seroak, 16 september

IMG_9847

We ontbijten nog een keer met elkaar, uitgebreid bij ‘het beroemde lam’. Een uitstekend ontbijtbuffet. Dan verlaat ik als eerste het gezelschap en gaat deze dag elk zijns weegs in en buiten Seoel. Ik word nog naar het verhuurbedrijf gebracht door gastheer en -vrouw. Daar blijkt men helaas geen compactauto zoals door mij besteld voorhanden te hebben: wil ik een kleintje op gas of een grote op benzine? Ik rijd nu in een Genesis C330, waar mijn koffer makkelijk opengeklapt in de achterbak past, met gecoate ramen en van alle snufjes voorzien. Ik zag ze al staan ergens naast de City Hall en toen stonden er mannen met oortjes en dappere zonnebrillen naast. Nu brengen de drie heren van het verhuurbedrijf mijn bagage naar de auto, programmeer ik een benzinestation in en rijd in anderhalf uur het zondagse Seoel uit. Daarna nog een paar uur verder, soms niet langs de gewenste route, maar ik was nog nergens eerder dus alles is goed.

Het is grijs en dat past wonderwel bij de scherpe groene bergen die in die grijze vertes verdwijnen als op de oude tekeningen die in musea te zien zijn. Na twee keer verbaasd een sirene te hebben horen afgaan begrijp ik dat het beter is voortaan niet de blauwe maar de groene route te kiezen bij de tolpoortjes. Tanken en tol wil op geen enkele kaart lukken maar verder gaat alles voorspoedig. Ik passeer het terrein waar ooit de World Jamboree werd gehouden, waaraan een neefje van mij toen deelnam. Ik zie steeds meer  pleisterplaatsen en bruine  borden die verwijzen naar attracties. In Seorak zijn ruim toeristen, maar Engels, in Seoel al matig voorhanden, is hier totaal afwezig. Dat scheelt een hoop gedoe, je kunt gewoon Nederlands spreken, dat verstaat men ook niet. En leve de vertaal app. Als ik mijn hotel vind (ik blijf het altijd weer een meevaller vinden) staat de dame aan de receptie al met mijn contractje in haar handen, ze had zomaar geraden dat ik het was. Het hotel is sober, schoon en heeft alles wat je nodig hebt. Behalve lakens, daar doen ze eigenlijk niet aan in Korea. Ik zie aan die vertaal-app dat ik niet de eerste westerling ben die zich erover verbaast. Maar de dame overtuigt mij ervan dat de twee dekbedachtige zaken op bed per gast gewisseld worden. We vertrouwen er op. Verder is de inrichting geheel in stijl van de jaren zestig en deze omgeving, aardekleuren, gordijnen met rozen. Na een voor mij te pittige maaltijd besluit ik het voortaan bij fruit, yoghurt en koekjes te houden deze reis. Voor het hotel staan allemaal jongens baseball oefeningen te doen.  Baseball is mateloos populair in dit land.

Het verschil met Seoel is groot. Een wandelingetje langs de rivier, een donkere hemel, nauwelijks verkeer, het geluid van krekels en stromend water. Morgen hoop ik wat van het immens grote natuurgebied te kunnen zien, lopend, per kabelbaan of auto. En dan, ja dan zien we wel weer.

2 thoughts on “Wie verre reizen maakt…. 18, Naar Seroak, 16 september

  1. Wat zien de bruid en bruidegom er prachtig uit en dan Pien en Jelle ernaast mooi hoor. Is de kleding nu voor hen of is dat geleend van familie en blijft het in de familie, ik noem maar wat. Zal wel erg kostbaar zijn, maar ja moet wel passen maar de Koreaanse meisjes zijn ook allemaal tenger, tóch.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s