Amerika onder Trump, 1 (9 november 2016)

Regelmatig, vooral bij cruciale momenten in mijn leven, vroegen mensen mij: vind je het nu niet jammer dat je geen kinderen hebt? Het antwoord was altijd nee. Maar vanochtend was ik ook echt blij dat ik ze niet had. De wereld ziet er vandaag anders uit, nu Trump de 45ste president van de VS zal worden volgend jaar.

Daarom hier, regelmatig, mijn beschouwingen. Niet als politiek commentator met jarenlange ervaring in de VS, maar vanuit de positie van bezorgde burger van een beschaafd land.
De eerste observatie: doe de peilingen de deur uit, ze liegen.
De tweede: laten we hopen dat slecht voorbeeld niet doet volgen.
De derde: hoed u voor bange blanke mannen.

Zo kan ik nog een heel rijtje vol maken. Bij zijn speech vanmorgen sloeg Trump een voor hem ongekend kalme en verzoenende toon aan. Hij bedankte Hillary voor inzet en strijd en het vele dat zij bereikt heeft voor de VS. Hij bedankte vooral zijn familie en veel van zijn politieke maatjes (zijn beoogd opvolger stond naast hem te gapen). Maar ook beloofde hij president te worden van alle Amerikanen. Hij beloofde samen te zullen werken met alle landen die de VS goed gezind zijn.
Hij beloofde de infrastructuur volmaakt te maken en voor miljoenen banen te zorgen. Hij sprak van het helen van de wonden van de verdeeldheid. En ook, geheel in stijl, beloofde hij de beste president te zullen zijn die maar mogelijk is.

Twee opmerkingen daarbij: een campagne medewerker deed de agressieve speeches van Trump in deze strijd af al show, om het effect. Als dat zo is, en dat zou heel wel passen bij zijn karakter van hieraf gezien, in hoeverre is deze speech dat dan ook: gewenst en effectief gedrag?
Of is het zoals ik een hooggeplaatste ambtenaar het eens heb horen noemen in zijn commentaar op nieuwe bewindslieden in Nederland: ze voegen zich naar het ambt.

Laten we hopen dat dat laatste ook hier gebeurt. Dat Trump zich voegt naar zijn ambt. Want het omgekeerde is ook mogelijk, dat hij zich voegt naar de macht die hij heeft, met senaat, congres en hooggerechtshof achter zich. Dat is een groot gevaar, niet alleen voor de VS, maar voor ons allen.
De lijn van opbouw en internationale betrekkingen van na WWII is na de verdeeldheid en haat die ik zie in de EU, na de Brexit en nu na de overwinning van Trump in Amerika, tot een einde gekomen.
Daarom oprecht blij dat mijn kinderen of kleinkinderen daarmee niet geconfronteerd worden. Maar ik heb neefjes en nichtjes. Voor hen, en voor al die andere jongeren overal op de wereld hoop ik van harte ongelijk te krijgen.

Ik houd u op de hoogte.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s