Sponzen

Sponzen zijn het, oplettend lezertje, de nieuwe parlementsleden in Tunesie. De leden die wij op bezoek hadden waren lid van de commissie belast met voorbereiden van allerlei wetten over staatsinrichting, de grondwet en de verkiezingen. Ze kregen dus keer op keer een inkijkje in onze staatsinrichting, met al zijn mogelijkheden en beperkingen. Vooral de plaats en bevoegdheden van onze gemeentes kreeg hier aandacht. Na iedere uiteenzetting waren er meer vragen dan er tijd was ze te beantwoorden. De waarde van een bezoek als dit is dan ook dat er contacten gelegd worden, visitekaartjes en beloftes uitgewisseld. Het gezelschap sloeg zich manhaftig door het volle programma, met korte pauzes. De indrukken moeten voor hen helemaal overweldigend geweest zijn. Zoveel informatie, tegen de achtergrond van ons regeringscentrum. Heel oud naast heel nieuw, en allemaal gebouwd om te imponeren. Je zult maar niet veel gereisd hebben. Dat was overigens niet het geval voor alle leden. Er waren er met een flinke staat van dienst die al eerder Europa bezochten. Maar voor de nieuwkomers moet het heel wat zijn. Onze straatnaambordjes kunnen vaak nog aanleiding zijn voro een stoomcursusje geschiedenis. Hoe dat zat met al die prinsen en regenten en Koningen, en hoe we gekomen zijn tot ons stelsel en wat er daarvoor was. Dan weet je als Nederlander gelijk weer hoe vreemd die dingen soms groeien, en hoe er altijd nog ruimte is voor verbetering.

Want we hebben heel wat vreemde verdelingen in geld, en zeggenschap, in centrale en decentrale overheden. Hoe ieders rol daarin is, is voor ons soms al om je wenkbrauwen bij op te trekken, maar voor iemand met een frisse blik valt er nog meer te verbazen.

Niet alles verdient naleving, als was het alleen maar omdat waar je aan gewend bent alleen alom die reden goed kan werken.

Deze mensen verkeren in de unieke en benijdenswaardige positie dat ze een nieuwe start kunnen maken. Dankzij de vele sprekers deze maandag hebben ze genoeg informatie om bepaalde zaken verder uit de diepen en te onderzoeken. Met het zware programma dat er nog in Duitsland is, zullen ze beladen weer naar huis gaan. Hopelijk hebben ze in Berlijn nog gelegenheid iets meer van de omgeving te zien. Want alleen een fotostop voor het Vredespaleis (op hun uitdrukkelijk verzoek) dat is wat mager om mee thuis te komen.

Na deze dagen heb ik er dubbel zin in mijn steentje bij te dragen aan de nieuwe koers van dit oude land, met een nieuwe staat.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s