Pleinvrees

Nog vijf dagen, dan begint men in Cairo te herdenken dat het een jaar geleden is dat de revolutie begon. Ik schreef hier al eerder dat er drie dagen feest zijn georganiseerd door het SCAF. Vandaag was er een flinke bijeenkomst op het Tahrirplein, en werd opgeroepen tot meedoen aan demonstraties volgende week. Niet die officiële, maar die vragen om een uitvoeren van de revolutie. Daar is namelijk nog weinig van terecht gekomen. Gisteren zag ik een online versie van een krant met zware kritiek op Tantawi, vandaag was die krant onherkenbaar veranderd. De complot theorieën zingen weer rond, censuur, zelf censuur, een stille coupe? Wie het weet mag het zeggen. Wat ik wel weet is dat, ongeacht wat er volgende week gebeurt, er grote groepen zijn die het niet op zullen geven. Die door zullen gaan tot de revolutie echt begint, met een aftreden van het regime, met een verbetering van de situatie in Egypte. Zij laten zich niet meer met een kluitje in het riet sturen en zijn bereid arrestatie, verwonding of dood te riskeren om hun doel te bereiken. De geest ging vorig jaar uit de fles, de angst werd doorbroken. Dat zal voorlopig niet ophouden.

Hierboven een nu verdwenen schildering met vele gezichten van bekende activisten en leden van het regime. Links onderaan in blauw Allaa, die nu voorlopig op vrije voeten is en de tijd die hij miste met zijn tijdens zijn gevangenschap geboren zoon in kan halen. Zijn zoon die Khaled heet, vernoemd naar die jongen uit Suez, die de lont in het kruitvat was met zijn gewelddadige dood.

Hieronder nog een plaatje van degene die wel verdween: Mubarak. Inmiddels is hij vervangen door Tantwai, in het regime, en als graffiti.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s