Bab Zuwayla

Zit u nu nog thuis, oplettend lezertje, met dit weer? Dat terwijl alleen het Islamitisch museum dat ik vandaag bezocht al de moeite waard is. Twee jaar geleden prachtig gerestaureerd, met een mooi display van heel veel voorwerpen die terug voeren tot de zevende eeuw, het moment dat hier de Islam kwam. tapijten, textiel, marmer, houtsnijwerk, glas, ivoor. Hele fonteinen staan hier opgesteld, en die zien er echt anders uit dan de onze. helaas geen fototoestel toegestaan. er waren zeker nog twee toeristen tegelijk met mij binnen. Alleen de wandeling er naar toe was al smullen. Van het metrostation met zijn boekenstalletjes, via allerlei diverse koopwaar op straat, langs muziekwinkels met prachtige Ouds en drums en wat er verder nog bij originele muziek komt kijken. Gebouwen van zo’n duizend jaar oud naast nieuwbouw. Broodverkopers, koffieverkopers, karretjes met van alles en nog wat. Straten en straten vol met allerlei kleding. Het gaat allemaal de hele week door. Sommige doorkijkjes brengen je zo’n honderd jaar terug in de tijd, als je de elektriciteit, het plastic en de spijkerbroeken wegdenkt is het nog eind 19de eeuw. Soms zijn de gebouwen die je bezoekt nog net als toen, soms zijn ze prachtig gerestaureerd. Ik bezocht de Sabil-kuttab van Mohammed Ali. Sabils zijn waterdistributiepunten, die water brachten aan da armen. Ze waren een werk van barmhartigheid, dat de schenker een stukje dichter bij de hemel bracht. In Cairo gingen ze vaak samen met een school, een Kuttab. Er waren er honderden, er zijn er nu nog zeventig, die na de komst van de waterleiding hun functie verloren. Mohammed Ali bouwde deze ter herinnering aan zijn plotseling door de builenpest gevelde lievelingszoon en de waterkelder daar kun je bezoeken maar het licht deed het niet. Dus met het mobieltje van de beheerder ladder af, trap af en rondlopen. Fascinerend. Ik kan dagen rondlopen in deze buurt, het verveelt geen moment.

Het crushour ontlopen in de metro door bij het overstappen een paar rijtuigen over te slaan, wat weer een heel nieuwe kijk op het vervoer geeft. Er waren meer mensen die dat deden en een paar treinen bleven zitten tot er weer wat lucht kwam in de rijtuigen. Er lopen bewakers rond die mannen uit de vrouwenrijtuigen halen, een handelaar was het er luidkeels niet mee eens. Een heer in donker kostuum kwam lachend het vrouwenrijtuig uit en haastte zich naar het mannenrijtuig, die had zich vergist kennelijk. Op de terugrit weer vriendelijk gesprek met de dame tegenover mij, nadat zij haar gebedssnoer had rondgebeden. Dat ik zo maar alleen, zonder gids of begeleiding over straat ging, ze vond het wat. Maar ze was het met me eens: iedereen is hier vriendelijk. En zoals altijd: ze heette me welkom en wenste me succes bij de Arabische cursus.

Dus hup, boeken, kom naar Egypte!

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s