Dagje op de base (eigen foto's)

P1130002 Ik heb hier een aantal keer geschreven over de base of de COB, oplettend lezertje. Deze dagen heb ik wat meer tijd, en ook een grote auto tot mijn beschikking om rond te rijden. Automaat uiteraard, zeer interessant. Er is hier van alles, maar je moet wel weten waar. De base is een uitgelezen plek voor blast walls en zandzakken, dus alles lijkt wel wat op elkaar. Allerlei sub basesjes, die onder verschillende veiligheidsregimes vallen met eigen hekken of bewakers aan de poort. Donderdagavond is hier de avond dat voor velen het weekend begint. In The Oasis is live muziek. Een ensemble van de zoveelste airborne divison band speelt er lustig op los. Latin en rock. Echt muziek om op te dansen en het vloertje ligt er, maar men kijkt, en staat, en danst niet. We eten bij de turk, buiten, in de kou, het is hier nu fris ’s nachts, maar binnen brandt de tl verlichting op volle kracht. Een aardig ongestructureerde maaltijd, met steeds meer mensen die aanschuiven en gerechtjes die door iedereen gegeten worden. De militairen mogen alleen in uniform verschijnen, die dragen geen burger. Die staan dus volledig gewapend, geweer om de schouder of pistool op de heup, gezellig met elkaar een sigaartje te roken. Drank is er niet op dit soort plekken. De combi drank en wapens is dan ook geen gelukkige.

Stelt u zich een kaal veld voor, met zand en grind. daar omheen trailers, die gebruikt worden als winketjes. In de bediening: Iraki, Indiërs, Pakistani, Turken. Net als in de winkeltjes. In die winkeltjes van alles waarvan je nooit dacht dat je het zou willen hebben. Toch wordt het verkocht, alles glimt en blinkt en is in China gemaakt. Ik ga hier op zoek naar een elektrische vliegenmepper. Iemand heeft bedacht dat er een fontein moest komen, dus nu is er een kuil, daaromheen stenen en een straal water die vrolijk omhoog spuit. Een struikje hier en daar doet dappere pogingen groen te blijven. De toiletten zijn van die plastic hokjes die je bij evenementen ziet. Betegelde routes langs de winkeltjes. Klapstoetjes en plastic tafeltjes op het terras van de druk bezochte Turk. Waterpijpen bij het loket en rijen om af te rekenen. Men kan gratis eten in de Defac, daar is het eten uitstekend, maar voor de  afwisseling gaan mensen hier toch graag zitten af en toe. In het midden, naast de ongebruikte dansvloer: een stier met een opblaasmuur om zich heen. Daar kun je dan rodeo rijden, maar niemand die zich daar aan waagt. Bij mij aan tafel Amerikanen, Britten, Franxe7aises, Latinos. Na het eten naar de avond in de Donkey bar. Een genodigden lijst met namen, vrouwen mogen er altijd in. De drank is duur, de muziek is hard, buiten is het fris. Tot diep in de nacht praat en drinkt men. Ik ontmoet en aantal mensen die met nuttige dingen bezig zijn hier en haarscherp in de gaten hebben waar het in het Midden-Oosten om draait en hoe succesvol de Westerse interventie is. Afspraken voor verdere gesprekken worden gemaakt. Terug in de trailer is het behoorlijk koud en halverwege de nacht accepteer ik dat het dekbed daarvoor niet is bedoeld. De verwarming gaat aan. Dan kun je niet slapen van de herrie, maar ben je in iedere geval warm als je wakker ligt.

 

P1140027

 

 

 

 

 

 

 

 

 

P1130015

 

 

 

 

 

 

 

 

 

restanten van een neergekomen projectiel in de Donkey Bar

P1130004

 

 

2 thoughts on “Dagje op de base (eigen foto's)

  1. Nou, zelfstandig… dat heen en weer rijden op de base mocht altijd wel, maar ik was er nooit lang genoeg.Die auto’s hebben ook geen nummerplaat, die komen nergens anders. Soft skins.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s