Joy

Beschuit Onze beveiligers zijn over het algemeen jonge mannen met groeiende gezinnen. Om dan maanden van huis te zijn is niet eenvoudig, oplettend lezetje. Zo was W vorige keer net op het nippertje om de geboorte van zijn derde kind mee te maken. Nu moest hij eerder met R&R omdat zijn twee maanden oude zoontje “swine flu” had. De Mexicaanse griep van vorig jaar. Tegelijkertijd wachtte P, onze hondengeleider, met spanning op de geboorte van zijn derde kind, dat de 23ste december zou moeten komen. Maar die datum kwam en ging, en een baby kwam er niet. Iedere dag naar huis bellen tegen hoge kosten. P woont in Afrika, zijn vrouw heeft geen toegang tot internet, Skypen is er niet bij. Voor Afrika wordt P aardig betaald, maar de belkosten hier zijn westers. Ondertussen kon P nergens anders meer aan denken dan aan zijn vrouw die het steeds moeilijker kreeg. Vanmorgen kwam hij aan de lunch met een grijns van oor tot oor. Vannacht was ze er dan eindelijk, zijn dochter Joy. Reden tot vreugde. Hoe het kindje er uit ziet? Hij heeft geen idee, iemand moet komen met een camera of mobiel en dan naar het internet café. Kan een paar dagen duren voor hij een foto ziet. In het echt duurt het nog langer, hij rekent er op pas in mei weer thuis te zijn. Terwijl dit zich afspeelde kwam de weduwe van de eerste kerstdag omgekomen beveiliger het salaris van haar overleden man ophalen, samen met haar twee zeer jonge kinderen. Nergens liggen leven en dood dichter bij elkaar dan hier in Irak.

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s