Twee vrouwen

Joop Art 019 Ik schreef het hier al eerder: collega S heeft twee vrouwen. Dat leidt ook hier op kantoor tot grappen en opmerkingen, waar S zich wijselijk niets van aantrekt. De meeste Nederlanders weten dat het onder Arabisch recht mogelijk is meerdere vrouwen te huwen, maximaal vier. Daar zijn verschillende ideeën en gedachten over, van hoera dat wil ik ook tot ik moet er niet aan denken.  Door sommigen wordt deze polygamie gebruikt om te laten zien wat een achterlijke cultuur het is, die zoiets doet. Maar laten we even kijken waar het over gaat, hoe het wordt uitgevoerd en hoe wij het doen. Bij ons is polygamie verboden. Het aantal vrouwen en mannen is redelijk in evenwicht, met een beetje geluk vindt iedereen een partner. We hebben daarbij ook een wat ruimere keuze dan hier, je kunt hier ook trouwen met iemand van gelijk geslacht. Je kunt er ook voor kiezen niet te trouwen, allerlei relaties zijn toegestaan. Sex voor het huwelijk? Geen probleem. Ongetrouwd samen wonen en kinderen krijgen, doen we niet meer moeilijk over. Scheiden? Ga uw gang. We weten inmiddels dat scheidingen op kinderen meestal een zeer slecht invloed hebben, het weerhoudt ons er niet van. Op menige kinderverjaardag zitten zo veel ouders en stiefouders, dat het nog een hele puzzel is te weten wie bij wie hoort. Een vriendin er bij, naast je keurige huwelijk, is in sommige kringen meer regel dan uitzondering. We kijken dan vaak naar andere culturen, maar menig CEO heeft een aardige juffrouw er bij. Als we gescheiden zijn kunnen we ook zo weer een volgende relatie in stappen. We doen dus officieel niet aan polygamie, ontrouw en serie monogamie zijn aan de orde van de dag.

Dat alles is hier in Irak niet mogelijk (over het tijdelijk huwelijk zal ik het in een ander logje hebben). Je trouwt jong en vaak met degene die door je familie is uitgekozen, heel vaak ook iemand uit de eigen familie (of stam). Kwam vroeger bij ons in hogere kringen veel om het bezit te beschermen. Dat is minder lang geleden dan we denken.

De polygamie was overigens door Mohammed bedacht in een tijd dat er veel weduwen waren door de vele strijd die werd geleverd. Het meervoudig huwelijk verzekerde vrouwen dan van bescherming. Een van de vrouwen van Mohammed was daar een voorbeeld van, zij was veel ouder dan haar man. Scheiden is iets dat hier weliswaar kan, maar hertrouwen is vaak niet mogelijk. Zeker voor de vrouw is dat een onbegaanbare weg. Scheiden is hier nog schande, zoals dat bij ons dertig, veertig jaar geleden nog het geval was. Toen mijn zuster scheidde, kon zijn moeilijk woonruimte vinden, en al helemaal niet voor haar en haar kind.

Ik vroeg S op een rustige middag wat hem er toe gebracht had twee vrouwen te huwen. Zijn redenering was als volgt. Hij trouwde op zijn zeventiende, met een familielid dat voor hem uitgezocht was. Daarna ging hij naar de universiteit en ontmoette daar jonge vrouwen die zo'n beetje dezelfde bagage hadden als hij. Hij ontwikkelde zich, werd volwassen. Zijn vrouw, net getrouwd en eigen huis, had veel aandacht voor de huishouding en het kind, S voelde dat hij vaak op het tweede plan kwam en dat zijn vrouw ook aan zichzelf niet veel aandacht besteedde. S. wilde een vrouw die hij zelf uitgezocht had en die beter bij hem paste. Acht jaar heeft hij er over gedaan haar er toe te bewegen een tweede huwelijk goed te keuren. Waarom niet gescheiden, vroeg ik hem. Daar zijn een aantal redenen voor. Zijn al zeer bejaarde vader zou het als een schande ervaren en er op aangekeken worden, dat wil hij zijn vader niet aandoen. Er zouden  problemen komen over wie de kinderen bij zich zou hebben, geen van tweeën wilde uiteraard afstand doen en S vond ook dat zijn vrouw haar kinderen moest kunnen zien en omgekeerd. Na een scheiding zou de situatie voor zijn vrouw slechter worden, zij zou geen zekerheid meer hebben en een nieuwe relatie zat er niet in. En zijn vrouw had natuurlijk ook geen schuld aan de situatie, ook zij zit in een gearrangeerd huwelijk. Met een tweede vrouw er bij zou S iemand hebben die beter bij hem paste en door hemzelf was uitgekozen. Zijn beide vrouwen wonen in vrede samen, de vijf kinderen ook. Zijn eerste vrouw besteedt weer meer aandacht aan zichzelf en ook aan S. Iedereen heeft een dak boven het hoofd, er is geen geruzie. Overigens vindt S dat als een vrouw door haar man geslagen wordt of behandeld wordt als eigendom, dat dan een scheiding wel een goede oplossing is.

Vergelijk dat met de situaties die we allemaal maar al te vaak om ons heen zien, als we er al niet zelf mee geconfronteerd zijn: geruzie over de alimentatie, de bezoekregeling, de boedelscheiding, de vakanties. De woede en het verdriet van een verbroken relatie, waarin het zelden zo is dat men helemaal niets meer voor elkaar voelt. De jaloezie op de nieuwe partner(s.) Ik ga hier niet pleiten voor polygamie, de eerste vrouw van S. stond echt niet te juichen. Maar ik denk dat S. Nog niet zo'n slechte oplossing heeft gevonden voor zijn probleem. Er zijn in ieder geval minder verliezers. Het is in ieder geval niet stiekem en iedereen weet wat hij kan verwachten. Dat vond S dan ook heel belangrijk, hij wil een goede man en vader zijn, zijn familie geen verdriet doen, een goed Moslim zijn en aan iedereen aandacht schenken. Dat lijkt hem goed te lukken.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s