Als u belooft het niet verder te vertellen, krijgt u aan het eind de uitleg van de titel. Om u niet steeds te vervelen met welke diertjes en piertjes ik onder water tegen kwam, vandaag ook wat info over het bovenwaterleven. 

Het zicht was matig vandaag, de stroom behoorlijk, en de oogst matig. De eerste duik was op een stoffige rommelige bende. Maar terwijl ik hing te wachten tot mijn collegaduikers weer een garnaal van een halve centimeter voor de eeuwigheid op opblaasgrootte vastlegden, kon ik mij bezighouden met het vastleggen van de zwartwit geringde zeeslang, die zo niet onder de indruk was dat hij onder mij door zwom, dus een handbreedte of zo van mij af. Als ze bijten zijn ze giftig, maar hij beet dus niet. Kort daarna rende er een flamboyant door het beeld. Een vreemd soort octopusje, dat doet alsof hij niet kan zwemmen, en zijn tentakels als pootjes gebruikt, ondertussen steeds van kleur veranderend. De oogst bleef deze dag verder beperkt tot een paar nudi’s en veel garnalen, grappige visjes en een rondrennende heremietkrab en een al even snelle peacock mantis.

De eerste duikplek was twintig minuten varen om de punt van ons schiereilandje heen. De eilanden hier zijn puntig en scherp, de rotsen hebben vulkanische oorsprong. De meeste bewoning hier zit dus langs de rand aan het water. Tegenwoordig gaat men dan soms drie verdiepingen de hoogte in. Van bovenaf kan men nauwelijks bij die plekken komen, dat moet dus allemaal over zee aangevoerd zijn, zoals ookhier de diesel aan land wordt gebracht. Het schijnt dat dit het stille seizoen is, en ik zie veel resorts waar ogenschijnlijk nu niemand is. Of dat alleen voor deze koudere moessonmaanden geldt, geen idee. Ook op ons resort is de bezetting laag, ik hoorde vertellen dat het weer los gaat vanaf 20 december en dan tot in mei is volgeboekt. We zullen zien. Wij krijgen de afgelopen dagen warme handdoekjes na de duik, die zeer welkom zijn. U kent ze van de Chinees, maar deze zijn lila.

Ook Buceo Anilao, mijn resort, ligt tegen de steile berg op, en je kunt er van bovenaf niet bijkomen. Ik schat een laag of negen, via trappetjes te bereiken, die nu vers in de verf worden gezet. Boven mijn kamer zit nog een kamer, met ook een balkonnetje, via een eigen trap te bereiken. De bebouwing is felgeel gepleisterd, de daken van palmblad met ruime overhang, vanaf zee zie je dus voornamelijk die daken. Leuker dan de grotere blokkendozen in moderne stijl. Van beneden tot boven is het midden gereserveerd voor andere zaken. Een eerste terrasje waarvandaan je heerlijk over zee kunt kijken, daarboven de bar, waar ik mij nog niet vertoond heb, maar die gretig wordt gebruikt voor tropische drankjes, Dan een steile tuin. Tjokvol tropische planten en struiken en ze bloeien allemaal. Geel geveerde, oranjerode, roze, witte en paarsblauwe bloemen strijden om ruimte. Het plantvak afgezet met omgekeerde lege flessen. Frangipane dus, en hibiscus. Daar zitten dan de vogels die de nectar uit de bloemen zuigen. Ik heb het even opgezocht maar als u vogels wilt spotten, kom hierheen. Van de honderden soorten die je hier kunt aantreffen is een derde uniek voor de eilanden. We doen het hier met de ringmussen, die door het restaurant vliegen, de palmgierzwaluwen die over de boomtoppen scheren, af een toe een vogel met lange staart of een felgeel exemplaar. De leukste die ik hier zie en waar ik de naam ook van vond is de kleine, met de groene kop en schouders en de kromme bek, voor die nectar in de hibiscus. Dat is de bruinkeel honingzuiger. En gisteren passeerde een kleine zeearend die hier vaker wordt gezien. Uiteraard zitten ook overal allerlei soorten duiven, maar herkend heb ik alleen de palmtortel.

Boven die steile tuin tussen de trappen ligt dan het dubbele zwembad met infinity pool en overloop. Daar boven weer begroeiing, aan de randen de hogere bomen en struiken, overal in de vakken langs de tappen ook de paarsblauwe plumbago (denk ik). Het wordt allemaal keurig bijgehouden, de afgevallen bladeren en bloemen constant weggeveegd met de handige handbezems van palmnerf. 

Vlinders zijn er ook uiteraard, de koolwitjes en citroenvlinders, en motjes. Maar ook een fraaie grote vlinder met bruine vleugels een een dikke witte streep op zijn voorvleugels. Die moet u zelf even zoeken online,en mij de naam sturen, wikipedia bracht hier niet veel soelaas. Uiteraard rennen er gekko’s overal, alleen jammer genoeg niet in mijn kamer. Zodat ik van het vliegend gedierte de mug al van oor tot enkel souveniertjes heb. 

O ja, die titel. Op de laatste duik (geen nachtduik vandaag) vonden we aan het eind nog allerlei interessants terwijl wel op 3 meter zaten. Tijd om op te stijgen na 65 minuten. Maar welke kant op? De gids keek zoekend rond en besloot maar een kant op te zwemmen dan, in de hoop een ankertouw of schaduw te herkennen in het troebele water. Ik gezellig met hem mee, de twee belgen volgend op afstand. Toch eens even zien hoeveel lucht ik nog heb, de 50 was al weer enige tijd geleden. Max 15, schat ik. Een wijsvinger opgestoken naar de gids, die daarop besloot dan maar de kop boven de golven uit te steken. Maar goed ook, we zwommen van de boot af. Die kwam ons dus halen, en met tien bar stapte ik aan boord. Toen ik tegen Joemar vanaf de trap omhoogkomend riep ‘10 Bar left!’ was zijn vrolijke antwoord: ‘better than nothing’. En zo is het maar net.