NBU 76, Schuren

IMG_0662

 

Het regende, het waaide wat, maar pas op de radio hoor ik dat er delen noord en zuid van me zijn waar mensen uit hun huizen gehaald moesten worden vanwege de overstroming. Het meer hier staat hoger dan normaal, van wege de vele regen kan men al maanden de Mississippi niet nog meer belasten. Dit meer grenst aan de Missouri River.

Ik prent de mijlenstand in mijn hoofd die ik vanavond op de teller moet hebben staan. Het is betrokken, het slechte weer is nog niet voorbij. Het landschap zoals Gelderland ongeveer, maar dan weer Extra Large. Langs de kant de voor de VS gebruikelijke grote reclameborden. Er zijn drie soorten boodschappen. Wat er te halen valt in het opkomende stadje of dorp en hoe geweldig dat allemaal is; goede raad van de overheid, zoals minder suiker, je gordel vast, de troepen eren; En dan ook overal erg veel religieuze oproepen. Of men wil je er van doordringen dat je echt tot god moet komen om straks niet naar de hel te gaan. Maar in dit gebied zie ik vooral veel oproepen tegen abortus. Met lieve babyfoto’s uiteraard en teksten als: ‘Abortion, how could you, my heart started beating21 days after conception. Of: Your Mother was Pro life. Nu was mijnmoeder meer pro choice, en boften we in ons geval, maar u snapt het idee,

Veel Hollandse namen op de reclameborden, Noteboom en Overweg komen voorbij. Verder vinden mensen het ook erg leuk van alles langs de weg te zetten dat verwijst naar het volgende plaatsje of het glorieuze verleden. Ik zie heel grote koeien en paarden, er staat ergens in metaal een postkoets overval door indianen tegen de heuvel. Een dinosaurus-skelet wordt uitgelaten door een menselijk skelet.

Om toch wat afwisseling te hebben, ga er bij Mitchell af.  Daar is het grootste maispaleis ter wereld. Het enige ook denk ik. Ik verwacht eigenlijk iets gebouwd van maiskolven, maar het is een heel groot mozaïek tegen de muren van het vrij forse stadhuis. Dit jaar is het thema de strijdkrachten, dus Iwo Jima, een slagschip, de verschillend legeronderdelen en Mount Rushmore komen allemaal voorbij in verschillende maiskleuren. De mannen zijn nog bezig de randen aan te brengen en dan wordt het vast het jaarlijkse grote Mitchell feest.

Niet iets om mijlen voor om te rijden, maar wel iets Amerikaans. De parkeerplaats geeft aan dat het druk kan worden, ze trekken een half miljoen bezoekers per jaar met deze stunt.

Ik rijd verder door het High Grassland dat vroeger hier het ecosysteem was en nu erg onder druk staat. Landbouw en bebouwing doen de vruchtbare zwarte grond uitdrogen. Dat leer je allemaal van de bordjes op de picknick plekken hier. Waar ik ook nog in gesprek raak met een vrouw die van twee kanten Nederlandse voorouders heeft. Zelf is ze een Van Houten, haar man heet De Kort.

 

Ik rijd met de wind in de rug onder de zeillucht door met wolken die Monster probeert bij te houden. Steeds meer silo’s, boerderijen, prachtige schuren met ronde daken. Ik zou ze graag vast leggen als inspiratie voor schilderijen, maar dit is een snelweg, ze staan ook veel te ver weg. Inmiddels zit ik in Minnesota, dat hoger dan breed is, dus in een paar uur doorkruist kan worden. Er komen verwijzingen naar Amish-gemeenschappen, er wordt quiltreclame gemaakt. Als ik moe word, zoek ik een Walmart, maar daar bevalt het me niet en het is nog maar zes uur. Ik drink wat thee, loop wat rond, koop iets tegen droge ogen en rijd dan weer verder. Dat was een goede keus. Ik vind een prachtige rustplaats, waar ook vrachtwagens overnachten. Uitzicht op de kreek hieronder, dit landschap leidt uiteindelijk naar de Mississippi, met scenic routes aan beide kanten, die ik ga ik volgen. Dan moet ik in een slakkengangetjes niet alleen St Louis op tijd kunnen halen, maar ook alle bezienswaardigheden kunnen bekijken die zich hier aandienen.

 

Als daar geen mooie schuur bij zit.

2 thoughts on “NBU 76, Schuren

  1. Ik hoor net hier op de radio, dat er gigantisch veel regen valt rond New Orleans, 200 mm de komende dag en er is een tropische storm in de maak die dit weekend daar in de buurt langs komt. . Onze weerman Jan heeft het zelfs over de mogelijkheid dat de dijken rond de Mississippi het niet gaan houden. Echt toevallig dat ik jou bericht lees en dit op de radio hoor. Hier snakken we naar water en gelukkig het valt

    • En hier aan de bovenloop heeft het ook flink geregend het hete seizoen al dus die rivier is al overvol. Op mijn weerkaart zit ik net nog droog maar st louis waar ik nog hoopte arriveren dit weekend als de reparatie meezit is ook groen. Tropische storm a la Katrina waren ze bang voor.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s