Foto

Ik hoef het beeld hier niet te delen, het zit al in uw hoofd. Het zit al in mijn hoofd.
Een jongetje van vijf, in shock, zwijgend, maar ook even nieuwsgierig naar de kleurige, schone omgeving waar hij in terecht is gekomen. Tot hij zijn hoofd aanraakt en naar zijn hand kijkt, en niet weet wat hij moet doen met dat bebloede handje.
Hij boft, Omran, al zijn broertjes en zusjes, zijn vader en zijn moeder zijn er nog. Het huis is weg maar hij is niet zwaar gewond.
Hoe zal hij zich deze periode, het hele begin van zijn leven, herinneren? Hoeveel kansen heeft hij om een stabiele, zelfverzekerde, probleemloze volwassene te worden? Hoeveel kans dat hij het haalt, het einde van de oorlog?

En als hij dan over een jaar of tien kiest voor een gewapende weg, zien we dan alleen een Jihadist? Een Assad-Aanhanger? Een extreme moslim?

Haat kweekt haat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s