Oezbekistan 8, Ark

Zelfs de meiden zijn vroeg, er is veel te zien hier. Kort na openingstijd bezoeken we de Ark, de plaatselijke Citadel. Hoog torent hij boven de rest van de bebouwing uit, aan de noordwest kant van de stad. Helaas hebben de Russen hem in 1920 in puin geschoten, zodat er slechts een klein deel, voornamelijk het winterpaleis van de Khan, bewaard is gebleven. Duidelijk een stukje geschiedenis voor de Oezbeken, veel groepen kinderen worden hier rondgeleid. In het complex ook plek voor een klein archeologie museum, een voor kalligrafie en numismatiek, iets over natuur en water, en een goed beeld van hoe de ruiters er uit zagen. Alles wat ze meenamen werd mooi ingepakt, in leren en tapijten hoezen, liefst met kwastjes. Daarna is de Kalom moskee aan de beurt en zijn minaret. Die laatste heeft Djengis Khan zelfs overleefd, die vond dat hij zo groot was dat hij gespaard moest blijven. De bijbehorende moskee werd met de grond gelijk gemaakt. Nu staat er een nieuwere, die altijd nog vierhonderd jaar oud is of zo en ook de moeite waard.

Met de plattegrond in de hand gaan we de bijzonderheden hier langs, bekijken een hammam, maar keuren hem af voor eigen gebruik, worden door iedereen gedag gezegd, lunchen in het centrum naast de centrale vijver. Die vijvers zijn samen met het stelsel van kanalen typerend voor deze stad, er waren er ooit honderden. Nu vind je ze nog wel overal, maar vaak staan ze droog. Het ritselt hier van de moskeeën en madrassas, passend voor een heilige stad. Veel is er hersteld en wordt gebruikt voor hotel. Ook ons eigen boetiekhotel is in zo’n voormalige madrassa gevestigd, we slapen in de kamertjes van de leerlingen. De deurtjes zijn 1.40 hoog, en hoewel dubbel, niet erg breed. De badkamer is vroeg 21ste eeuw en laat niets te wensen over (hoewel een stop in het grote bad handig zou zijn). Aan de foto’s in de receptie is te zien hoeveel werk er is gaan zitten om van een bouwval weer iets moois te maken en dat gebeurt overal in de stad. Er is nog heel wat op te knappen, maar dat gebeurt dan ook in traditionele bouw, met echte gele steentjes. We zwerven rond om het centrum, drinken af en toe thee, besluiten ’s avonds weer aan de vijver te gaan eten. Wel met de jassen aan, maar dan kun je genieten van de vogels die zich hier verzamelen in de slaapbomen, de bruidsparen die nog wat avondfoto’s komen maken en het veranderende licht. Waar eerst de hemel roze is en de gevel tegenover mij blauw, wordt de hemel nachtblauw en kleurt kunstlicht de gevel zachtgeel. Combineer dat met een prima maaltijd en een goed gesprek met een net uit de VS teruggekeerde Oezbeek die wat meer durft te zeggen dan dat het hier geweldig is, en je hebt een perfecte avond.

P1110541.jpg

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s