Het verhaal van U

450px-Mortier_120mm1 U werkt bij ons als schoonmaker, op lettend lezertje, met de mooie titel general service assistant II. Een keer in de drie dagen zie ik hem. Bescheiden en vriendelijk, met en serieuze blik. Veel weet ik niet van hem, we spreken elkaar niet vaak. Vanmiddag zat hij aan mijn tafeltje, om zijn gegevens door te geven voor zijn CV en Letter of Reference. Ik zei u al: ik heb hier een klein fabriekje draaien dezer dagen. De vertaler is er druk mee, want ik vind het wel zo beleefd om mensen ook een Arabische versie me te geven, dan weten ze tenminste wat er staat. Dus daar zat U., wat onwennig aan tafel in zijn blauwe overal, wollen mutsje op het hoofd. Hij loopt al een tijdje mee, dus zijn CV was lang en breed, kieskeurig zijn ze hier niet, als er maar brood op tafel komt. Dus werkte hij niet alleen als schoonmaker, maar ook als voorman in de bouw, als store manager in de petro-chemische industrie en als highway driver. Een baan die wij niet kennen, maar in een land zonder trein, waar lang niet iedereen een auto heeft, is het handig als er iemand is die je van de ene grote stad naar de andere kan brengen. Daarvoor had hij een parfum winkeltje in het Sheraton hier. U kent die winketjes wel, je ziet ze in alle grote hotels. Tegelijkertijd runde hij een marktkraam met parfum en cosmetica.

Hij had ooit een agrarische opleiding, waar hij leerde om te gaan met allerlei dieren, groot en klein. Zijn specialiteit waren de kippen, en je kon zien dat hij daar veel plezier aan had. Maar het werd pas echt serieus toen ik hem vroeg naar zijn militaire achtergrond. Bijna allemaal zijn ze in het leger geweest, een land in oorlog kent dienstplicht en weinigen wisten daaraan te ontsnappen. U. al helemaal, direct na school kon hij vechten tegen Iran. Acht jaar lang wist hij het te overleven, als mortiergranaat schutter. Hij moest en tekeningetje maken om het me uit te leggen, een Engels woord had hij er niet voor. Hier vond die blik zijn oorsprong. Toen ik hem vertelde dat hij dan toch wel erg veel geluk had gehad om het acht jaar te overleven beaamde hij dat maar in zijn gebrekkige Engels wist hij mij ook duidelijk te maken: ik heb het overleefd, maar al mijn vrienden zijn dood, mijn jeugd ben ik wijt. Alles hebben ze me afgenomen.. 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s